I SAB/Wa 659/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu S. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu. Pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. strona skarżąca cofnęła skargę, z uwagi na dowiedzenie się o nowych okolicznościach, mających wpływ na ustalenie kręgu spadkobierców byłego właściciela nieruchomości, co implikuje konieczność wystąpienia do sądu spadku o zmianę postanowienia stwierdzającego nabycie spadku i zawieszenie przez organ postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie strona skarżącą pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. cofnęła skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Z uwagi na te okoliczności stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa należało orzec o umorzeniu postępowania. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.