I SAB/Wa 66/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych w przedmiocie rozpoznania skargi na sędziego postanawia: odrzucić skargę. P. C. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych (dalej jako "Rzecznik Dyscyplinarny") w przedmiocie rozpoznania jego skargi dotyczącej uchybień popełnionych przez sędziego w toku prowadzonego postępowania karnego. W odpowiedzi na skargę Rzecznik Dyscyplinarny wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że nie jest organem administracji publicznej, zaś rozpoznawanie przez niego skarg, stosownie do art. 41a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 334 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.s.p.", nie jest sprawą administracyjną, albowiem podejmując czynność, Rzecznik Dyscyplinarny odpowiednio stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego. Co więcej, organem właściwym do rozpoznania skarg na czynności Rzecznika Dyscyplinarnego jest, stosownie do art. 41b § 3a u.s.p., Krajowa Rada Sądownictwa. Na koniec wskazał, że skarga skarżącego na działanie sędziego została pozostawiona bez rozpoznania, bowiem zgodnie z art. 41a § 2 u.s.p. nie podlegają rozpatrzeniu skargi w zakresie działalności sądów w dziedzinie, w której sędziowie są niezawiśli. Wystąpienie skarżącego w sposób oczywisty dotyczyło zaś sfery orzeczniczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; a także w sprawach, w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Kontrola sądowoadministracyjna obejmuje zatem działalność organów administracji publicznej lub organów bądź podmiotów, które z mocy prawa lub poprzez powierzenie wykonują zadania z zakresu administracji publicznej. Co więcej, wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Tymczasem przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność, w której według skarżącego pozostaje Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych poprzez nierozpoznanie jego skargi dotyczącej działania sędziego w toku prowadzonego postępowania karnego. Rzecznik Dyscyplinarny nie jest jednak organem administracji publicznej, jak i nie wykonuje zadań z zakresu administracji publicznej. Jest on bowiem organem w postępowaniu dyscyplinarnym, do którego odpowiednio stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego, z uwzględnieniem odrębności wynikających z charakteru postępowania dyscyplinarnego (por. art. 128 u.s.p.), nie zaś przepisy postępowania administracyjnego. Co więcej, zgodnie z art. 41b § 3a u.s.p. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych jest Krajowa Rada Sądownictwa. Należy również zauważyć, że procedurę dyscyplinarną określa art. 110 i nast. u.s.p. i procedura ta nie podlega kognicji sądowoadministracyjnej. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez Rzecznika Dyscyplinarnego i sposób załatwiania skarg nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Reasumując, niniejsza sprawa nie dotyczy organu administracji publicznej, jak też nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.