I SAB/Wa 666/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 września 2015 r. A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza R. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]. Z analizy akt sprawy oraz odpowiedzi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na skargę wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 Kpa. W tej sytuacji Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Według art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "Ppsa" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać należy, że wyczerpanie przez skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 Kpa, poprzez uprzednie wystąpienie do SKO w W. z wezwaniem do usunięcia naruszenie prawa, warunkowało złożenie skargi na bezczynność tego organu do Sądu. Z akt sprawy oraz odpowiedzi Kolegium na skargę wynika, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność SKO w W. skarżąca nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenie prawa stosownie do treści art. 37 § 1 Kpa, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, postanowił jak w sentencji.