I SAB/Wa 667/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Gabriela Nowak sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skarg J. O., J. G., T. C., G. S., H. S., E. O., S. O., U. R., A. D., M. M., M. W., D. Z., B. P., J. K., S. K., J. K., T. S., T. M., M. D., A. C., H. B., A. C., K. C., R. M., J. C., K. C. i A. C. oraz J. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2016 r. ponowionego pismem z [...] czerwca 2017 r. o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego – w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę J. O. w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego J. O. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 5. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących: J. O., J. G., T. C., G. S., H. S., E. O., S. O., U. R., A. D., M. M., M. W., D. Z., B. P., J. K., S. K., J. K., T. S., T. M., M. D., A. C., H. B., A. C., K. C., R. M., J. C., K. C. i A. C. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W złożonych do tutejszego sądu i połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia skargach J. O., J. G., T. C., G. S., H. S., E. O., S. O., U. R., A. D., M. M., M. W., D. Z., B. P., J. K., S. K., J. K., T. S., T. M., M. D., A. C., H.B., A. C., K. C., R. M., J. C., K. C. i A. C. oraz J. O. zaskarżyli bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie postępowania administracyjnego zawieszonego postanowieniem Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2014 r., nr [...]. W swojej skardze J. O. i inni wnieśli o stwierdzenie przez sąd, że bezczynność organu w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż pismem z [...] stycznia 2016 r. złożyli do akt sprawy niezbędne dokumenty, wobec czego odpadła podstawa do zawieszenia postępowania, i wnieśli o podjęcie zawieszonego postępowania. Niestety organ postępowania nie podjął i uporczywie nie podejmuje żadnych działań w sprawie. W swojej skardze J. O. wniósł o wyznaczenie Prezydentowi [...] maksymalnie miesięcznego terminu do wydania orzeczenia, przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2000 złotych oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż fakt zawieszenia postępowania o ustalenie odszkodowania nie stoi na przeszkodzie rozpatrzeniu skargi. Skarżący wskazał, iż pomimo uzupełnienia przez strony, na podstawie pisma z [...] czerwca 2017 r. i pisma z [...] stycznia 2016 r., okoliczności wskazanych w postanowieniu Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2014 r. o zawieszeniu postępowania oraz zażądania jego podjęcia, postępowanie nie zostało do chwili obecnej podjęte. W odpowiedzi na skargi Prezydent [...] wniósł o ich oddalenie podnosząc, iż do dnia dzisiejszego nie przedłożono postanowienia o nabyciu praw do spadku po J. S., co stanowiło podstawę do zawieszenia postępowania o ustalenie odszkodowania. Organ wskazał również, iż oprócz oświadczeń J. O., T. C. i J. S., nie wpłynęły do niego żadne dokumenty potwierdzające, że E. i F. S. to ta sama osoba (np. akt urodzenia, akt zgonu, akty urodzenia dzieci). Pismem procesowym z [...] marca 2018 r. pełnomocnik J. O. i innych podniósł, iż przy piśmie z [...] listopada 2017 r. złożył Prezydentowi [...] odpis prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po J. S. załączając jednocześnie odpis ww. pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym. Skargi są uzasadnione, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w określonym w wyroku terminie. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, powinien ocenić, czy załatwiając sprawę organ administracji podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał za zasadne zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2016 r. ponowionego pismem z [...] czerwca 2017 r. o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego, w terminie wskazanym w sentencji wyroku. Z akt sprawy wynika, iż do dnia orzekania organ, wbrew obowiązkom wynikającym z art. 35 § 1 i 3 k.p.a., nie rozpoznał ww. wniosku, i nadal pozostaje w zwłoce w kwestii zajęcia w formie prawem przewidzianej stanowiska co do ewentualnego podjęcia zawieszonego postępowania. Pomimo upływu określonego w art. 35 § 3 k.p.a. ustawowego terminu załatwienia sprawy organ nie zakończył postępowania wpadkowego zainicjowanego wskazanym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania i nie podjął rozstrzygnięcia, co stanowi o zasadności skarg J. O. i innych oraz J. O. na przewlekłe prowadzenie przez organ przedmiotowego postępowania. Wobec powyższego, Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia powyższego wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania - w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zdaniem Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, wyznaczony termin jest wystarczający do załatwienia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Jednocześnie skład orzekający zauważa, że w niniejszym postępowaniu nie przesądza o zasadności podjęcia zawieszonego postępowania, bądź zasadności odmowy jego podjęcia, a wskazuje jedynie na konieczność rozpatrzenia wniosku z [...] stycznia 2016 r. ponowionego pismem z [...] czerwca 2017 r. w formie do tego przewidzianej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Oceniając zaś przesłanki wynikające z art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd doszedł do przekonania, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w niniejszej sprawie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie wniosek skarżących o podjęcie zawieszonego postępowania wpłynął do organu w dniu [...] stycznia 2016 r. i od tego momentu rozpoczął swój bieg termin do załatwienia niniejszej wpadkowej sprawy, określony w art. 35 § 3 k.p.a. Pismem z [...] czerwca 2017 r. skarżący - w nawiązaniu do złożonego wcześniej wniosku z [...] stycznia 2016 r. - ponownie wnieśli o pilne rozpatrzenie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania i nadanie sprawie biegu. Z akt administracyjnych wynika, że po otrzymaniu w dniu [...] stycznia 2016 r. ww. wniosku o podjęcie postępowania organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do jego załatwienia. Żadnych czynności mających na celu rozpoznanie tego wniosku organ nie podjął również po ponowieniu ww. wniosku przez skarżących, co nastąpiło pismem z [...] czerwca 2017 r. Dopiero w skierowanej do sądu odpowiedzi na złożone skargi Prezydent [...] wskazał, że nadal nie ustały przesłanki zawieszenia postępowania z uwagi na nieprzedłożenie przez strony postępowania postanowienia o nabyciu praw do spadku po J. S. oraz dokumentów, poza oświadczeniami J. O., T. C. i J. S., potwierdzających, że E. i F. S. to ta sama osoba (np. akt urodzenia, akt zgonu, akty urodzenia dzieci). Opisane wyżej okoliczności prowadzą do wniosku, że organ pozostaje w stanie przewlekłości w rozpoznaniu wniosku z [...] stycznia 2016 r. ponowionego pismem z [...] czerwca 2017 r. o podjęcie zawieszonego postępowania, a ta w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy przybiera postać kwalifikowaną, tj. rażąco narusza prawo. Brak bowiem podejmowania przez tak znaczny okres czasu działań ukierunkowanych na załatwienie ww. wniosku pozostaje w oczywistej sprzeczności z zasadą szybkości postępowania, co w dalszej kolejności prowadzić musi nieuchronnie do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznych, a tym samym w sposób rażący narusza normy zawarte w przepisach art. 8 i art. 12 k.p.a. Poza tym, organ nie dopełnił także obowiązku wynikającego z art. 36 § 1 k.p.a., bowiem nie poinformował stron postępowania o przyczynach zwłoki oraz przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Mimo jednak kwalifikowanego charakteru zaistniałej zwłoki Sąd nie stwierdził potrzeby przyznania od organu na rzecz skarżącego J. O. sumy pieniężnej i w tym zakresie skargę J. O. oddalił. Wyjaśnić trzeba, iż suma pieniężna określona w art. 154 § 7 p.p.s.a ma charakter kompensacyjny. Z treści tego przepisu wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę czy okoliczności danej sprawy wskazują potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na jej rozpoznanie. Skarżący nie uzasadnił złożonego wniosku o przyznanie od organu sumy pieniężnej. Treść jego skargi nie pozwala na przyjęcie aby skarżący na skutek nierozpoznania wniosku w terminie poniósł krzywdę wymagającą zadośćuczynienia poprzez przyznanie sumy pieniężnej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. Na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 3 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 4 i 5 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.