I SAB/Wa 67/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor Anna Tarnowska-Mieliwodzka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w przedmiocie uznania w Polsce zagranicznego dyplomu postanawia: skargę odrzucić A. M. w dniu 22 stycznia 2004 r. złożyła w Biurze Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego równoważność dyplomu wydanego w dniu 28 sierpnia 2002 r. przez Wyższą Szkołę [...] w M. z jego polskim odpowiednikiem. W dniu 27 kwietnia 2004 r. A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na bezczynność Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ze względu na nie wyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia oraz bezpodstawność formułowanych zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 37 § 1 kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w piśmie z dnia 10 marca 2004 r. poinformowało skarżącą ze zwróciło się do Ministra Edukacji Federacji Rosyjskiej o udzielenie informacji dotyczącej placówki, która wystawiła dyplom a po otrzymaniu koniecznych informacji niezwłocznie ustosunkuje się do wniosku. Organem nadrzędnym nad Biurem Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej jest Minister Edukacji i Sportu. W związku z powyższym, należy uznać, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wyżej powołanej ustawy Sąd skargę odrzucił jako niedopuszczalną.