I SAB/Wa 674/15

PostanowienieWSA w Warszawie2020-01-09

Skład orzekający: Gabriela Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku śmierci strony wnoszącej skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd powinien umorzyć postępowanie, jeśli spadkobiercy nie poprą skargi?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ spadkobiercy zmarłej skarżącej nie poparli skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. W sytuacji, gdy przedmiot postępowania odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a spadkobiercy nie zgłaszają udziału w sprawie lub nie popierają skargi, postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca A. B. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej prawa własności czasowej do gruntu. W trakcie postępowania sądowego skarżąca zmarła, a postępowanie zostało zawieszone. Po ustaleniu spadkobierców i podjęciu zawieszonego postępowania, sąd wezwał spadkobierców do wskazania, czy popierają skargę. Spadkobiercy nie udzielili odpowiedzi na wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. A. B. (dalej jako "skarżąca") pismem z 4 września 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju (obecnie Minister Rozwoju) w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Budownictwa z [...] października 1950 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydenta [...] z [...] maja 1950 r. nr [...] odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] róg ul. [...], ozn. Hip. [...]. Postanowieniem z 20 stycznia 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 674/15 Sąd zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na zgon skarżącej. Następnie postanowieniem z 3 grudnia 2019 r. podjęto zawieszone postępowanie sądowe, bowiem w sprawie ustaleni zostali spadkobiercy zmarłej skarżącej, tj. Zgromadzenie Sióstr [...] w S. i J. K.. Pismami z 6 grudnia 2019 r. Sąd wezwał spadkobierców skarżącej do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem umorzenia postępowania, czy popierają skargę A. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności. Powyższe wezwania doręczone zostały J. K. w dniu 10 grudnia 2019 r., zaś Zgromadzeniu Sióstr [...] w S. w dniu 11 grudnia 2019 r. Termin do ich wykonania upływał zatem kolejno w dniach 17 i 18 grudnia 2019 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu wezwania pozostały jednak bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy spadkobiercy zmarłej skarżącej nie poparli wniesionej przez nią skargi. Sąd zobligowany był zatem do umorzenia prowadzonego postępowania, żaden bowiem przepis nie uprawnia sądu administracyjnego do prowadzenia sprawy ze skargi zmarłej osoby wbrew woli jej następców prawnych. Na marginesie jedynie wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy organ rozpoznał już wniosek skarżącej, który był przedmiotem niniejszego postępowania, bowiem decyzją z [...] października 2015 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Ministra Budownictwa z [...] października 1950 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydenta [...] z [...] maja 1950 r. nr [...] odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło