I SAB/Wa 675/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i Z. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w rozpatrzeniu zażalenia na bezczynność Wojewody [...] postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2015 r. J. K. i Z. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania w terminie ich zażalenia z dnia [...] kwietnia 2015 r., na bezczynność Wojewody [...] w postępowaniu w sprawie nabycia przez Województwo [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., nieruchomości zajętych pod część drogi wojewódzkiej nr [...] "[...]", jak też skargę na bezczynność Wojewody [...]. Ta ostatnia skarga została wyłączona z niniejszej sprawy do odrębnego postępowania, na mocy zarządzenia sędziego z 11 stycznia 2016 r. W odpowiedzi na skargę dotyczącą bezczynności Ministra, organów ów wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżących środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 37 kpa. Wskazywał ponadto na wydanie przez Wojewodę [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. o zawieszeniu toczącego się przed nim postępowanie w sprawie nabycia spornej nieruchomości. Natomiast [...] listopada 2015 r. skarżący przesłali do Sądu postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] października 2015 r., Nr [...], uznające wniesione przez nich zażalenie na bezczynność Wojewody [...] za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a (pkt 8) lub inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 (pkt 9) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kpa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi J. K. i Z. K. jest bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju mająca mieć miejsce przy rozpatrywaniu ich zażalenia, wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie przez Wojewodę [...] sprawy nabycia z mocy prawa nieruchomości zajętej pod drogę w przewidzianym w kodeksie terminie. Podkreślić zatem trzeba, że organ administracji publicznej właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 kpa w celu jego załatwienia wydaje postanowienie, o jakim mowa w art. 123 kpa. Takie postanowienie zaliczane jest do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego, nierozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, nie przysługuje od niego zażalenie. Postanowienie to nie należy również do innych aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skoro na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 1 kpa, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to niedopuszczalna jest także skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniesionego w tym trybie zażalenia. Stąd skarga J. i Z. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w jakiej miał on pozostawać przy rozpatrywaniu wspomnianego zażalenie jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, postanowił jak w sentencji.