I SAB/Wa 676/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: odrzucić skargę. J. M. pismem z dnia [...] października 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr[...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że skarżący do dnia wniesienia skargi nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a zatem nie zostały wyczerpane przesłanki z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wnosił do tego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a." Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarł w ostatnim akapicie skargi z dnia [...] października 2014 r., gdzie zakreślił organowi dodatkowy miesiąc na rozpatrzenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 37 § 1 k.p.a., stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący wystąpił – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Za wezwanie takie z całą pewnością nie można uznać zawartego w skardze zdania, że "wydanie decyzji w terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia otrzymania niniejszego pisma usatysfakcjonuje skarżącego a co za tym idzie przekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uznać można za zbędne", tym bardziej w sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika. Stosowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. powinno być ponadto wystosowane do właściwego organu przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność tego organu, a nie w treści skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W takiej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznać należało za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.