I SAB/Wa 677/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. i W. L. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. W. L. i W. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...]. Z analizy akt sprawy oraz odpowiedzi Ministra Infrastruktury i Budownictwa na skargę wynika, że skarżący przed wniesieniem ww. skargi nie wezwali Ministra do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Według art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać należy, że wyczerpanie przez skarżących trybu określonego w art. 37 § 1 kpa poprzez uprzednie wystąpienie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, warunkowało złożenie skargi na bezczynność tego organu do Sądu. Z akt sprawy oraz odpowiedzi Ministra na skargę wynika, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu skarżący nie wystąpili z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 37 § 1 kpa, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, postanowił jak w sentencji.