I SAB/Wa 693/15

Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. B. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 693/16 pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z 8 czerwca 2016 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy – w sprawie ze skargi strony skarżącej na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zawieszenie postępowania. Referendarz sądowy wskazał, że skarżący nie podpisał się osobiście na formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) we wskazanym terminie, pomimo, że został do tego skutecznie wezwany. W związku z tym wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."). W sprzeciwie z [...] lipca 2016 r. strona skarżąca wniosła o uchylenie zarządzenia w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. stronie postępowania sądowo-administracyjnego może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie natomiast do treści art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Rozpoznając sprzeciw, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Od 29 sierpnia 2015 r. wzór ten stanowi załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub sygn. akt I SAB/Wa 693/15 stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 poz.1257). Niezachowanie wymogu podpisania się osobiście na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowi brak formalny tego wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a., przy czym przed załatwieniem takiego nieprawidłowego formalnie wniosku wzywa się stronę do usunięcia tych braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niedochowanie tego terminu i niezłożenie prawidłowego formularza powoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie dopełniono powyższego obowiązku, pomimo, że pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielnie prawa pomocy poprzez złożenie przez skarżącego podpisu na urzędowym formularzu. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 16 maja 2016 r. (k. [...]), zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął z dniem 23 maja 2016 r. - zgodnie z zasadami obliczania terminów, przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku w wymaganym terminie. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że referendarz sądowy zasadnie wydał zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 257 p.p.s.a. w związku z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.