I SAB/Wa 7/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. K., Z. M., M. F., W. F. i P. F. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania z wniosku G. K., Z. M., M. F., W. F. i P. F. z dnia [...] listopada 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących G. K., Z. M., M. F., W. F. i P. F. solidarnie kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. G. K., Z. M., M. F., W. F. i P. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 11 grudnia 2012 r. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], o pow. [...] m², oznaczonej jako "Hip [...]". W uzasadnieniu skargi podnieśli, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] uznał za uzasadnione ich zażalenie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wskazanego wniosku i wyznaczył w/w organowi 2 miesięczny termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia. Jednakże pomimo upływu wyznaczonego terminu Prezydent W. nie rozpoznał przedmiotowego wniosku oraz nie podjął czynności zmierzających do zakończenia postępowania i wydania stosownego rozstrzygnięcia, co powoduje bezczynność organu i w pełni uzasadnia niniejszą skargę. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie podkreślając, iż w toku postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na całkowitą zasadność skargi. Stosownie do treści art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 K.p.a.). W myśl art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 K.p.a.). W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu – Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Analiza dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wskazuje, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte wnioskiem G. K., Z. M., M. F., W. F. i P. F. z dnia [...] listopada 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], o pow. [...] m², oznaczonej jako "Hip [...]". Wobec nie załatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym ze wskazanych przepisów skarżący wystąpił do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] uznał powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin na załatwienie sprawy wynoszący 2 miesiące od daty doręczenia niniejszego postępowania tj. – jak wynika z materiału dowodowego sprawy do dnia 3 grudnia 2012 r. Zauważyć przy tym należy, że od przedłożenia organowi I instancji opisanego postanowienia Wojewody wraz z aktami sprawy tj. od dnia 3 października 2012 r. Prezydent działa w sposób, który sprzyja wydłużaniu terminu zakończenia postępowania, bowiem do dnia 7 stycznia 2013 r. nie dokonał w sprawie żadnej czynności. Następnie pismami z ww. daty organ zwrócił się: - do Archiwum Państwowego W. o przesłanie materiałów z akt inwentaryzacji zniszczeń Biura Odbudowy [...] dotyczących budynku znajdującego się na ww. nieruchomości oraz materiałów dotyczących przeznaczenia nieruchomości w Ogólnym Planie Zabudowania Miasta W. zatwierdzonym przez Ministerstwo Robót Publicznych w dniu 11 sierpnia 1931 r.; - do Wydziału Architektury i Budownictwa w Dzielnicy [...] o udzielenie informacji, kiedy rozpoczęto budowę budynku położonego przy ul. [...] usytuowanego na działce ew. nr [...] z obrębu [...], oraz przesłanie w miarę możliwości kserokopii dokumentów potwierdzających datę wejścia w teren inwestora ( np. książka budowy, protokół odbioru prac itp.) oraz poinformował pełnomocnika skarżących, że z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w terminie określonym przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r. Jednocześnie Prezydent podał, iż decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia [...] kwietnia 2013 r. Zatem ponad wszelką wątpliwość stwierdzić należy, że organ w rozpoznaniu badanej sprawy przekroczył terminy prawem przewidziane, jak również termin wyznaczony we wskazanym postanowieniu Wojewody. W aktach brak jest nadal dokumentacji, która umożliwiałaby zakończenie postępowania administracyjnego. Nadto organ – od czasu otrzymania postanowienia Wojewody do czasu wniesienia przedmiotowej skargi na bezczynność - nie informował stron o przyczynach zwłoki w podjęciu rozstrzygnięcia w sprawie oraz o ewentualnym terminie jej zakończenia. Na uwagę zasługuje również informacja zawarta w skierowanym do strony piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., którym organ wyznaczył termin zakończenia sprawy na dzień [...] kwietnia 2013 r. Podanie takiego terminu rozpoznania sprawy narusza terminy określone w przepisach K.p.a. i jednocześnie obrazuje podejście Prezydenta do potrzeby jej rychłego zakończenia. W ocenie Sądu, nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowa skarga na bezczynność Prezydenta W. jest w pełni uzasadniona. Jednocześnie Sąd uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ nie pozostawał zupełnie bezczynny. Z akt sprawy wynika, że Prezydent W., co prawda w znacznych odstępach czasu, to jednak podejmował czynności dowodowe (pisma z dnia [...] stycznia 2012 r., [...] stycznia 2013 r.) oraz zawiadamiał stronę o przyczynach zwłoki i wyznaczał termin załatwienia sprawy (pisma z dnia [...] sierpnia 2012 r., [...] stycznia 2013 r.). Sąd postanowił wyznaczyć organowi termin 2 miesięcy na załatwienie sprawy, ponieważ, w sytuacji gdy organ wyjaśni wszystkie przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a ustalenia organu będą wskazywały na zasadność wniosku o odszkodowanie (czego w niniejszej sprawie Sąd nie przesądza) zajdzie konieczność zlecenia biegłemu sporządzenia wyceny nieruchomości, co w praktyce wydłuża czas trwania postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1, art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 Ppsa orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa.