I SAB/Wa 70/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Krystyna Kleiber Protokolant Jolanta Zagrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi E. i T. C. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 16 grudnia 1999 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę I SAB/Wa 70/04 UZASADNIENIE E. i T. C. w dniu 7 maja 2004 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Prezydenta W. – skargę na bezczynność tego organu i Urzędu Dzielnicy [...] w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 17 grudnia 1999 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu działki nr [...] w W., przy ul. [...] (księga wieczysta nr [...]) w prawo własności. W uzasadnieniu skarżący zarzucili, że Urząd Dzielnicy [...] przez okres ponad czterech lat, mimo posiadania wszelkich dokumentów, nie załatwił sprawy, chociaż w tym czasie przeprowadzał sprawy dotyczące innych działek. Dwukrotnie – w 2001 r. i w 2003 r. sporządzano operaty wyceny gruntu i podwyższano opłaty za wieczyste użytkowanie. Na skutek zażalenia na bezczynność wniesionego przez skarżącego w dniu [...] stycznia 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie (nr [...]), w którym zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania wniosku i wydania decyzji w sprawie do dnia [...] marca 2004 r. W dniu [...] lutego 2004 r. Prezydent W. zawiesił postępowanie w sprawie niniejszej z uwagi na toczące się postępowanie o zasiedzenie działki nr [...], która obejmuje również działkę nr [...]. Skarżący stwierdzili, że nieprzestrzeganie przez organy administracji samorządowej określonych w kodeksie postępowania administracyjnego terminów załatwiania spraw spowodowało, iż kilkakrotnie wzrosły opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu, a następnie zawieszono postępowanie. E. i T. C. domagali się ustalenia przyczyn bezczynności administracji, wskazania sposobu rekompensaty strat finansowych, a także zawieszenia zmian opłat za wieczyste użytkowanie do czasu zakończenia sprawy o zasiedzenie. Na rozprawie w dniu 7 stycznia 2005 r. T. C. domagał się zobowiązania Prezydenta W. do załatwienia wniosku w możliwie najkrótszym terminie. Prezydent W. przekazując skargę nie zajął stanowiska w sprawie, bowiem jak podano w piśmie z dnia 28 maja 2004 r. akta nieruchomości znajdowały się wówczas w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. w związku z postępowaniem w sprawie nr [...]. W piśmie z dnia 26 lipca 2004 r. Urzędu Miasta W. – Delegatura Biura Gospodarki Nieruchomościami i Katastru dla Dzielnicy [...] przedstawiono czynności podejmowane w sprawie w kontekście zmian legislacyjnych dotyczących przekształcania użytkowania wieczystego w prawo własności i stwierdzono, że rozpatrzenie wniosku skarżących będzie możliwe po zakończeniu postępowania w sprawie o zasiedzenie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy dla W., sygn. akt [...] i sporządzeniu operatu szacunkowego. Na rozprawie w dniu 7 stycznia 2005 r. pełnomocnik Prezydenta W. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracyjnej obejmuje także bezczynność organów w przypadku nie wydania decyzji administracyjnej, postanowień na które służy zażalenie albo kończących postępowanie w sprawie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż wymienione wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponieważ skarżący domagali się zobowiązania Prezydenta W. do wydania decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (t.j. Dz. U. Z 2001 r. Nr 120, poz. 1299 ze zm.) skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu była dopuszczalna. W niniejszej sprawie spełniony został także wymóg wyczerpania środków przewidzianych w art. 37 kpa. Dokonując oceny zasadności wyniesionej przez E. i T. C. skargi na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 grudnia 1999 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego do gruntu działki położonej w W. przy ul. [...], należało wprawdzie rozważyć całokształt okoliczności związanych z czynnościami organu dotyczącymi tego wniosku, jednakże szczególne znaczenie dla rozstrzygnięcia skargi ma stan sprawy administracyjnej w dacie wniesienia skargi na bezczynność organu. Jak wynika z akt sprawy Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa - zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie niniejszej do czasu zakończenia postępowania w sprawie Sądu Rejonowego dla W., sygn. akt [...] o zasiedzenie, bowiem w skład nieruchomości objętej tym wnioskiem wchodzi również grunt objęty użytkowaniem wieczystym E. i T. C. – dz. nr [...] z obrębu [...] (KW [...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], po rozpoznaniu zażalenia skarżących utrzymało powyższe postanowienie w mocy. Skarga na bezczynność Prezydenta W. wniesiona została w dniu 7 maja 2004 r., a więc już po zawieszeniu postępowania w sprawie. Zawieszenie postępowania powoduje stan sprawy, który uniemożliwia podejmowanie czynności procesowych z uwagi na przeszkody określone w postępowaniu o zawieszeniu. Stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W trybie skargi na bezczynność organu nie można zwalczać postanowienia o zawieszeniu postępowania. W tym celu należy wykorzystać środki przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego. Skoro jak twierdzi skarżący nie została wniesiona skarga do sądu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2004 r., to środkiem takim może być wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Z powyższych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem w dacie jej wniesienia Prezydent W. nie pozostawał w sprawie niniejszej w bezczynności.