I SAB/Wa 709/14

WyrokWSA w Warszawie2015-02-10

Skład orzekający: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich, Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy, uznając skargę na bezczynność za uzasadnioną. Jednocześnie sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę złożoność postępowania związanego z ustaleniem wszystkich uprawnionych do odszkodowania i konieczność zgromadzenia dokumentacji spadkowej.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania ich wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Wskazali, że organ nie wydał rozstrzygnięcia mimo upływu czasu. Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, argumentując, że postępowanie jest na etapie zbierania materiału dowodowego. Sąd rozpoznał sprawę ze skargi na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Stwierdzono, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżących kwotę 340 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Tomasz Wykowski Protokolant referent stażysta Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B. i A. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących: M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B. i A. B. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...] r. M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B., A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania ich wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość gruntową położoną w W., przy ul. [...], oznaczoną HIP [...]. Skarżący wskazali, że pomimo wniesienia zażalenia do dnia wniesienia skargi organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie jest na etapie zbierania materiału dowodowego w sprawie. Ponadto Prezydent wskazał, że pełnomocnik skarżących był zawiadamiany o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność wyczerpaniem środków odwoławczych w rozumieniu cytowanego przepisu jest wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa. Zażalenie na nierozpoznanie sprawy w terminie skarżący złożyli w dniu [...] r. i [...] r. co czyni skargę dopuszczalną. Przedmiotem oceny Sądu jest skarga na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość gruntową położoną w Warszawie, przy ul. [...], oznaczoną HIP [...]. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął czynności w sprawie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Skarga na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Nie jest kwestionowanym w sprawie, że do dnia wydania wyroku wniosek skarżących nie został rozpoznany. Skutkuje to wydaniem rozstrzygnięcia zobowiązującego Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość gruntową położoną w Warszawie, przy ul. [...], oznaczoną HIP [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotowy wniosek wpłynął do organu w dniu [...] r. Wnioskodawcami byli M. C., J. C., J. C. i H. C.. Następnie w dniu [...] zostały przedłożone organowi postanowienia o stwierdzenia nabycia spadku po H. C. i M. N. Następnie pismem z dnia [...] r. pełnomocnik wnioskodawczyń przedłożyła prawomocne postanowienia nabycia sadku po J. N. i W. C. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik M. C., J. C., J. C. i H. C. sprostował adres porządkowy nieruchomości. Pismem z dnia [...] r. zgłosił się do udziału w sprawie kurator spadku po Z. S. Następnie w dniu [...] r. zgłosiły się do udziału w sprawie A. N., T. B. oraz A. B. jako następczynie prawne W. N., do zgłoszenia nie został dołączony dokument wskazujący na następstwo prawne. Dopiero przy piśmie z dnia [...] r. zostało złożone postanowienie Sądu Rejonowego w W., [...] Wydział Cywilny z dnia [...] r., sygn. akt [...], w przedmiocie stwierdzenia spadku po W. N. Tym samym dopiero w tym dniu, tj. [...] r. należało uznać, że w postępowaniu biorą udział wszyscy uprawnieni do uzyskania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Jednocześnie należy zauważyć, że skarga w niniejszym postępowaniu została wniesiona w dniu [...] r., a zatem po upływie niespełna [...] dni od daty zgłoszenia się wszystkich uprawnionych i wykazania następstwa prawnego po byłych właścicielach nieruchomości. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło