I SAB/Wa 745/14
WyrokWSA w Warszawie2015-01-08
Skład orzekający: Emilia Lewandowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Infrastruktury i Rozwoju pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Minister Infrastruktury i Rozwoju pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, co uzasadnia zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w określonym terminie. Jednakże, biorąc pod uwagę zawieszenie postępowania, konieczność ustalenia spadkobierców oraz podejmowane przez organ czynności, bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Stan faktyczny
Z. F. złożył skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 października 2013 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z 1964 r. dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości. Skarżący wskazał, że organ nie wydał decyzji w ustawowym terminie. Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając potrzebę dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego oraz poinformował o zebraniu materiału dowodowego. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Ministra Infrastruktury i Rozwoju do rozpoznania wniosku Z. F. o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej w terminie dwóch miesięcy od otrzymania prawomocnego wyroku. Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zasądzono od Ministra na rzecz Z. F. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej 1. zobowiązuje Ministra Infrastruktury i Rozwoju do rozpoznania wniosku Z. F. z dnia 21 października 2013 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1964 r., znak [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] marca 1965 r., nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz Z. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 12 listopada 2014 r. Z. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w sprawie rozpoznania jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Spraw Wewnętrznych Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1964 r. znak [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Komicji Odwoławczej do spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] marca 1965 r. dotyczących wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]. W skardze wskazał, że wniosek powyższy złożył do organu w dniu 21 października 2013 r. Podniósł ponadto, że pismem, doręczonym organowi w dniu 27 października 2014 r., wezwał Ministra w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego do usunięcia naruszenia prawa. Do dnia dzisiejszego, pomimo upływu ustawowego terminu, organ nie wydał decyzji w sprawie, ani nie wyznaczył terminu jej załatwienia. W skardze wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie miesiąca od daty zwrotu akt oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że postępowanie prowadzone w trybie nadzoru o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej wymaga dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, w szczególności obowiązku rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Organ wskazał poza tym, że w niniejszej sprawie pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. poinformował strony o zebraniu materiału dowodowego w sprawie i możliwości przeglądania akt oraz zgłaszania wniosków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze, odpowiadając zaś na skargę organ nie sprzeciwił się temu wnioskowi.
Przechodząc do meritum – skargę uznać należało za uzasadnioną co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku, o którym mowa w art. 149 § 1 zdanie pierwsze ppsa tj. zobowiązać organ do rozpoznania wniosku Z. F. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...]. oraz Komisji odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia, a co za tym idzie do wydania aktu w tym przedmiocie.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.
Zgodnie z ustanowioną w art. 12 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 183) – powoływany dalej jako "k.p.a." zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Z kolei przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek zawiadamiania strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że Minister Infrastruktury i Rozwoju przy rozpoznawaniu sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia 21 października 2013 r. pozostawał w bezczynności a bezczynność ta istniała w dniu orzekania przez Sąd. Z akt sprawy bezspornie bowiem wynika, że do dnia orzekania przez Sąd organ nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie przekraczając wszelkie terminy wskazane w ww. przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Zasadnym zatem stało się zobowiązanie Ministra Infrastruktury i Rozwoju do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 21 października 2013 r. Jednocześnie oceniając zaistniałą w sprawie bezczynność organu Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając toczące się przed organem postępowania nie sposób bowiem pominąć, że w okresie od dnia 31 grudnia 2013 r. do dnia 25 września 2014 r. postępowanie to było zawieszone z uwagi na konieczność ustalenia spadkobierców zmarłego R. F. – spadkobiercy właścicielki nieruchomości objętej kwestionowanym przez skarżącego orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w [...]. Na taką ocenę Sądu wpływ miała również sama data ww. wniosku oraz sposób prowadzenia postępowania przez organ. Jak wynika bowiem z akt sprawy organ podejmował czynności zmierzające do zakończenia niniejszego postępowania informując ostatecznie strony pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. o zebranym materiale dowodowym oraz możliwości zapoznania się z aktami.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i art. 120 w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło