I SAB/Wa 751/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G., A. G., K. G., E. G. i P. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz E. G., A. G., K. G., E. G. i P. G. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. E. G., A. G., K. G., E. G. i P. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wydania decyzji nadzorczej w odniesieniu do decyzji Zarządu Dzielnicy Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1994 r., nr [...] o stwierdzeniu nabycia z mocy prawa z dniem [...] grudnia 1990 r., przez [...] Sp. z o.o. prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Dzielnicy Gminy [...] położonego w [...] przy ul. [...], o powierzchni [...] m2 w części stanowiącej dawną działkę hipoteczną hip. Nr "[...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej umorzenie wskazując, że w sprawie w dniu [...] grudnia 2014 r., została wydana decyzja nr [...], co czyni bezzasadnym zarzut bezczynności w sprawie. Niezależnie od powyższego, Sąd zwrócił się do skarżących, o wskazanie czy w związku z wydaną decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., podtrzymują skargę na bezczynność. W odpowiedzi w nadesłanym piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r., (k- 14) skarżący oświadczyli, iż cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie, powodem cofnięcia skargi przez skarżących było wydanie przez Kolegium w dniu [...] grudnia 2014 r. decyzji nr [...], którą rozpoznano wniosek skarżących o ponowne rozpoznanie sprawy. Mając na uwadze powyższe, w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia w trybie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.