I SAB/Wa 760/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w trybie uroszczonym w dniu 16 maja 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania oddala skargę. P. S. pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że do dnia jej złożenia Kolegium nie wydało żadnej decyzji w sprawie. Wskazał ponadto, że pismem z dnia 19 listopada 2014 r. wezwał Kolegium do zaprzestania naruszeń prawa. Jak wynika z akt administracyjnych Prezydent [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] zmienił decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. w części dotyczącej wysokości świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie wynajmu pokoju z kwoty [...] zł na kwotę [...] zł, z czego: [...] zł wypłacono na konto osobiście klienta w miesiącu maju 2014 r., a [...] zł w czerwcu 2014 r. również na konto osobiste ww. P. S. pismem z 25 sierpnia 2014 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie od decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] oraz odmówiło przyznania P. S. świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do najmu pokoju w miesiącu maju 2014 r. P. S. pismem z dnia 19 listopada 2014 r. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], natomiast w dniu 8 grudnia 2014 r. wniósł wskazaną na wstępie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, że sprawa została zakończona decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...]. W piśmie z dnia 24 stycznia 2015 r. (data nadania) skarżący wskazał, że pomimo wydania przez organ decyzji z dnia [...] września 2014 r. podtrzymuje stanowisko zawarte w skardze na bezczynność. Wskazał, że organ wydając decyzję w jego ocenie rozpatrzył inna sprawę, niż tą jaka była przedmiotem odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. i mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. i mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie) uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której miał on, w ocenie strony skarżącej, pozostawać w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania decyzji, czy postanowienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w sprawie rozpatrzenia jego odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Organ ten jednak zarówno w dacie wystosowania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jak również w dniu wniesienia do Sądu skargi na bezczynność, nie był w stanie zwłoki, bowiem w dniu [...] września 2014 r. podjął merytoryczne rozstrzygnięcie wyrażone w formie decyzji nr [...]. Z chwilą podjęcia tej decyzji przestała istnieć prawna możliwość zobowiązania organu do wydania aktu, a w konsekwencji skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniesiona po tym dniu, nie mogła być uwzględniona. Niezależnie do powyższego, skarga P. S. nie mogła być uwzględniona także z przyczyn merytorycznych. Z zestawienia daty wpływu odwołania skarżącego do Kolegium (1 września 2014 r.) i daty jego rozpoznania przez Kolegium (18 września 2014 r.) wynika, że postępowanie prowadzone było w zgodzie z treścią art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23), który nakłada na organ obowiązek załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.