I SAB/Wa 78/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania przez Ministra Klimatu i Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. W. N. złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postepowania przez Ministra Klimatu i Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnego Dyrektora Lasów Państwowych z 8 lutego 1978 r., nr P-1-2140/8/77 utrzymującej w mocy decyzję Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Toruniu z 12 września 1977 r., nr ZH-3-2200-175/76. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że podejmował szereg czynności w sprawie, w tym ustalenie kręgu spadkobierców, stron decyzji, pozyskanie dokumentów archiwalnych, wzywał strony (potencjalnych spadkobierców) do udziału w postępowaniu i dokonywał analizy materiału dowodowego. Jak wynika z akt sprawy decyzją z 3 lutego 2025 r., nr DLŁ-WNL.680.7.2025.JJ Minister Klimatu i Środowiska umorzył postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnego Dyrektora Lasów Państwowych z 8 lutego 1978 r. oraz decyzji Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Toruniu z 12 września 1977 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 § 1 i § 1a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej jako "ppsa"), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Podnieść należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ppsa. W uzasadnieniu tej uchwały NSA zaznaczył, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21 stwierdzając, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Jak wynika z akt sprawy decyzją z 3 lutego 2025 r., nr DLŁ-WNL.680.7.2025.JJ Minister Klimatu i Środowiska umorzył postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnego Dyrektora Lasów Państwowych z 8 lutego 1978 r. oraz decyzji Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w Toruniu z 12 września 1977 r. Skarga na bezczynność oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra została wniesiona pismem z 25 lutego 2025 r., a zatem już po wydaniu przez Ministra decyzji z 3 lutego 2025 r. W świetle powołanych wyżej uchwał NSA wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dlatego, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.