I SAB/Wa 783/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu oddala skargę Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) Fundacja [...] z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca lub Fundacja) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym; Oświadczeniem [...] z [...] grudnia 2009 r. Burmistrz Dzielnicy [...], działający w imieniu Prezydenta [...], wypowiedział Fundacji (będącej użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], ozn. ew. jako działka nr [...] z obrębu [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta Nr [...]) wysokość dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, wobec zmiany wartości gruntu będącego podstawą jej ustalenia. Jednocześnie, organ zaoferował Fundacji przyjęcie, począwszy od [...] stycznia 2010 r., nowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu. Wnioskami z dnia [...] stycznia 2010 r. Fundacja, reprezentowana przez radcę prawnego, wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz do Burmistrza Dzielnicy [...] [...] o ustalenie, że aktualizacja opłaty z tytułu wieczystego użytkowania gruntu przez Fundację, zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. zatytułowanym "Odpowiedź na wniosek sprawa [...]" Burmistrz Dzielnicy [...] [...], działający w imieniu Prezydenta [...], wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o oddalenie wniosku Fundacji dotyczącego odwołania od Oświadczenia Nr [...] z [...] grudnia 2009 r. Orzeczeniem z [...] stycznia 2012 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 79 ust. 3 oraz art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oddaliło wniosek Fundacji o ustalenie, iż wysokość nowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu zaproponowanej z upoważnienia Prezydenta [...] przez Burmistrza Dzielnicy [...] jest nieuzasadniona. Jednocześnie Kolegium ustaliło, że od dnia [...] stycznia 2010 r. Fundację obowiązuje opłata wskazana w wypowiedzeniu z [...] grudnia 2009 r. w kwocie [...] złotych rocznie. Pismem z [...] lutego 2012 r., w związku ze złożonym sprzeciwem Fundacji od orzeczenia Kolegium z [...] stycznia 2012 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przekazało akta sprawy Sądowi Okręgowemu w [...]. Wyrokiem z [...] września 2013 r., [...], Sąd Okręgowy w [...], w sprawie z powództwa Fundacji przeciwko Prezydentowi [...] o ustalenie opłaty za użytkowanie wieczyste, ustalił wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania przedmiotowego gruntu, obowiązującą Fundację od [...] stycznia 2010 r., na kwotę [...] złotych, a w pozostałym zakresie powództwo Fundacji oddalił. Pismem z [...] października 2013 r. Fundacja wniosła do Sądu Apelacyjnego w [...] apelację od powyższego wyroku Sądu Okręgowego z [...] września 2013 r. Pismem z [...] grudnia 2015 r. Fundacja wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta [...] w terminie wniosku Fundacji z [...] stycznia 2010 r. o ustalenie, że aktualizacja opłaty z tytułu wieczystego użytkowania gruntu przez Fundację zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości. Postanowieniem z [...] stycznia 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało zażalenie Fundacji za nieuzasadnione. Kolegium podniosło, że sprawa z wniosku Fundacji o ustalenie, że aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości była przedmiotem rozpoznania przez organ I instancji, a następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], które wydało orzeczenie z dnia [...] stycznia 2012 r., [...]. Kolegium wskazało, iż na skutek sprzeciwu Fundacji od ww. orzeczenia sprawa ustalenia wysokości opłaty rocznej została przekazana do sądu powszechnego. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r. o ustalenie, że aktualizacja opłaty z tytułu wieczystego użytkowania gruntu przez Fundację zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości. W skardze Fundacja wniosła o wyznaczenie Burmistrzowi Dzielnicy [...] terminu załatwienia sprawy w formie prawem przewidzianej, nakazanie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto, skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że do dnia wniesienia skargi do Sądu Prezydent [...] nie odpowiedział na przedmiotowy wniosek Fundacji. Skarżąca podkreśliła, że sprawa zakończona postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2012 r. była wywołana "Wnioskiem" Fundacji, także z [...] stycznia 2010 r., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który był niejako "odwołaniem" od ustalonej rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, to jest działki [...] w nowej wysokości aż [...] zł i zastosowania niewłaściwej stawki w wysokości 3% zamiast 0,3%, a nie innym, nowym "Wnioskiem" Fundacji z [...] stycznia 2010 r. do Prezydenta [...] - Burmistrza Dzielnicy [...] o ustalenie stawki rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste w wysokości 0,3% wartości gruntu. Zdaniem skarżącej, to właśnie na ten "Wniosek" do Prezydenta [...] strona nie otrzymała od Prezydenta odpowiedzi do 28 grudnia 2015 r., a także do dnia wniesienia skargi, czego nie dostrzegło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie i wskazał, że skoro od 2012 roku w przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie przed sądem powszechnym, to nie może być mowy o bezczynności organu w tej sprawie. Organ podniósł, że zgodnie z art. 81 ust. 5 w zw. z ust. 3 i 4 w zw. z art. 73 ust. 2, zdanie drugie, ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 1997 r., nr 115, poz. 741 ze zm.), nowa wysokość stawki procentowej obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym użytkownik wieczysty zażądał jej aktualizacji, jeżeli sprawę rozstrzygnięto prawomocnym wyrokiem sądu w następstwie wniesienia sprzeciwu. Skoro przedmiotowa sprawa nie została rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem, to w brak jest podstaw zarówno faktycznych jak i prawnych do kierowania przez skarżącą skargi na bezczynność Prezydenta [...] w tym zakresie, ponieważ przedmiotowa sprawa cały czas jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), kognicja sądu administracyjnego obejmuje m.in. kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadku, gdy nie wydają decyzji administracyjnej w sprawach indywidualnych podlegających załatwieniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Kontrola Sądu przy rozpatrywaniu skarg na bezczynność organów ogranicza się do zbadania, czy postępowanie organu zaskarżone jako bezczynność nie narusza przepisów postępowania administracyjnego wskutek pozostawania organu w zwłoce w załatwieniu sprawy. O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić wówczas gdy organ, w ustalonym terminie, nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, a także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność Prezydenta [...] została wniesiona w związku ze skierowanym do tego organu wnioskiem Fundacji z [...] stycznia 2010 r. o ustalenie, iż aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości. W skardze na bezczynność skarżąca zarzuca Prezydentowi [...] niezałatwienie sprawy zainicjowanej ww. wnioskiem w terminach przewidzianych w kpa. W odniesieniu do powyższego podnieść trzeba, że skuteczna skarga na bezczynność może być wniesiona do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne. W konsekwencji, dla uznania bezczynności organu niezbędne będzie pozytywne ustalenie, że organ, w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa, nie wydał rozstrzygnięcia w danej sprawie. W rozpoznawanej sprawie niezbędne będzie zatem pozytywne ustalenie, że organ nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku Fundacji z [...] stycznia 2010 r. do Prezydenta [...] - Burmistrza Dzielnicy [...] o ustalenie, iż aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu przez skarżącego zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości. W celu dokonania powyższego ustalenia konieczna stała się analiza akt przedmiotowej sprawy. Jak wynika z tych akt, wnioskami z dnia [...] stycznia 2010 r. o identycznej treści Fundacja wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz do Prezydenta [...] - Burmistrza Dzielnicy [...] o ustalenie, iż aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu przez Fundację zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości. Z akt sprawy wynika również, iż pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. zatytułowanym "Odpowiedź na wniosek sprawa [...]" Prezydent [...] - Burmistrz Dzielnicy [...] wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o oddalenie wniosku Fundacji dotyczącego odwołania od Oświadczenia Nr [...] z [...] grudnia 2009 r. przedstawiając argumentację na poparcie swojego stanowiska. Wniosek Fundacji z [...] stycznia 2010 r. o ustalenie, iż aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu przez Fundację zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości został rozpoznany orzeczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2012 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 79 ust. 3 oraz art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Z akt sprawy wynika również, iż obecnie, wobec wniesienia przez Fundację sprzeciwu wobec powyższego orzeczenia Kolegium z [...] stycznia 2012 r., w sprawie opłaty rocznej zaktualizowanej oświadczeniem z [...] grudnia 2009 r. toczy się postępowanie cywilne przed sądem powszechnym. W skardze na bezczynność Fundacja podniosła, iż sprawa rozpoznana orzeczeniem Kolegium z [...] stycznia 2012 r. o oddaleniu wniosku i ustaleniu wysokości opłaty rocznej wywołana została wyłącznie "Wnioskiem" Fundacji do SKO w Warszawie z [...] stycznia 2010 r. będącego niejako "odwołaniem" od ustalonej rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu i zastosowania niewłaściwej stawki 3 % zamiast 0,3 %, a nie innym, nowym "Wnioskiem" Fundacji z [...] stycznia 2010 r. skierowanym do Prezydenta [...] - Burmistrza Dzielnicy [...] o ustalenie stawki rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste w wysokości 0,3% wartości gruntu. W ocenie Sądu, analiza treści wniosku Fundacji z [...] stycznia 2010 r. do Prezydenta [...] - Burmistrza Dzielnicy [...] powyższego stanowiska skarżącej nie potwierdza. Z treści tego wniosku jednoznacznie bowiem wynika, iż wnioskodawca wnosi, identycznie jak we wniosku skierowanym w tym samym dniu do Kolegium, o ustalenie, iż aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu przez Fundację zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" jest uzasadniona w niższej wysokości niż [...] złotych, to jest 3 % ceny przedmiotowego gruntu. W uzasadnieniu powyższego wniosku Fundacja jednoznacznie wskazała, że "Oferta zawarta w Oświadczeniu i ofercie nr [...] z [...] grudnia 2009 r. ustalająca opłatę od [...] stycznia 2010 r. w wysokości 3 % ceny gruntu jest sprzeczna z prawem, bowiem [...]. Zatem zaoferowana opłata w wysokości 3 % powinna zostać zmieniona na 0,3 % wartości gruntu przeznaczonego na cele lecznicze." Wobec powyższego Sąd uznał, iż wniosek Fundacji z [...] stycznia 2010 r. nie jest, jak twierdzi skarżąca, innym, nowym wnioskiem o ustalenie stawki rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste w wysokości 0,3% wartości gruntu, lecz pismem kwestionującym (identycznie jak wniosek skierowany w tym samym dniu do Kolegium), na zasadzie art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zaoferowaną Fundacji w dniu [...] grudnia 2009 r. kwotę zaktualizowanej opłaty rocznej oraz zastosowanie przez organ stawki 3 % zamiast 0,3 %. Jak zaś już wskazano powyżej, sprawa o ustalenie, iż aktualizacja opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu przez Fundację zawarta w "Oświadczeniu i ofercie nr [...]" z dnia [...] grudnia 2009 r. jest uzasadniona w innej (niższej) wysokości, została załatwiona w administracyjnym toku instancji, a obecnie w tej sprawie toczy się postępowanie przed sądem cywilnym. Wobec powyższego, Sąd uznał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie można zarzucić organowi bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2010 r. do Prezydenta [...] - Burmistrza Dzielnicy [...]. W konsekwencji, skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., Nr 718, ze zm.) orzekł jak w sentencji.