I SAB/Wa 786/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Rady [...] w przedmiocie rozpoznania skarg i wniosków postanawia: odrzucić skargę. T. G. pismem z dnia 2 listopada 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...]. Zarządzeniem z dnia 23 marca 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej, wyznaczonego z urzędu, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez jednoznaczne wskazanie co jest jej przedmiotem. Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 31 maja 2016 r., wskazała, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest: 1) bezczynność Prezydenta [...] polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 30 grudnia 2013r. 2) bezczynność Rady Dzielnicy [...] polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 30 grudnia 2013 r. 3) bezczynność Rady Dzielnicy [...] polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na skargi z dnia 9, 10, 13, 16 i 12 czerwca 2014 r. pomimo przekazania ich temu organowi przez Radę [...] 4) bezczynność Rady Dzielnicy [...] i Prezydenta [...] polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 23 kwietnia 2013 r. pomimo przekazania temu organowi przez Radę [...] 5) bezczynność rady Dzielnicy [...] polegające na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 16 maja 2014 r. oraz 20 maja 2014 r. pomimo jej przekazania temu organowi przez Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] 6) bezczynność Rady Dzielnicy [...] podlagającą na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 29 kwietnia 2014 r. oraz z dnia 30 kwietnia 2014 r. 7) bezczynność Rady Dzielnicy [...] polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 18 marca 2013 r. na działalność Zarządu Dzielnicy [...] 8) bezczynność Wojewody [...] oraz Prezydenta [...] polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę z dnia 30 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) zwana dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Treść pisma T. G. - stanowiącego skargę na bezczynność Rady [...] - wskazuje, że jej przedmiotem jest nierozpoznanie licznych wniosków i skarg T. G.. Nie sposób jednak ustalić jednoznacznego przedmiotu skargi pomimo, iż wezwano ustanowionego z urzędu pełnomocnika do sprecyzowania tej skargi. Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącej nie wykonała zarządzenia z dnia 23 marca 2016 r. w całości. Nie wskazała bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu. W złożonym piśmie podała, że skarga ta dotyczy bezczynności co najmniej trzech organów administracji publicznej (Rady [...], Rady Dzielnicy [...], Prezydenta [...]) w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na różne pisma, wnioski i skargi. Zaznaczenia przy tym wymaga, że wskazane wnioski, pisma i skargi nie zostały również sprecyzowane w sposób dostateczny. Pełnomocnik wskazała jedynie ich daty, które zresztą powtarzały się w odniesieniu do różnych organów. Takie wskazanie przedmiotu skargi nie stanowi, w ocenie Sądu, jednoznacznego, niebudzącego wątpliwości sprecyzowania jej przedmiotu. Treść pisma pełnomocnika wskazuje ponadto, że skarga T. G. obejmuje także brak działań Rady Dzielnicy [...], Prezydenta [...] oraz Wojewody [...]. Z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 ppsa w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. Wskazania ponadto wymaga, że w art. 57 § 1 P.p.s.a. zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS). Jedynie na marginesie wskazać należy, że Sądowi znany jest z urzędu fakt, że skarżąca wniosła już kilkaset skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z czym złożenie niniejszej skargi nie było dla niej okolicznością nową i nieznaną. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.