I SAB/Wa 79/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Mirosław Gdesz Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 22 lutego 2010 r. (data prezentaty) A. P. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania jej odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa i ustaleniu odszkodowania. W skardze wnosiła o: 1) - stwierdzenie przewlekłości postępowania, 2) – podjęcie odpowiednich kroków w celu przyspieszenia i zakończenia sprawy. Minister Infrastruktury rozpoznał powyższe odwołanie i decyzją z dnia [...] marca 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 tego aktu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego, a także nie może stwierdzić, że zostały naruszone przepisy o terminach załatwienia sprawy. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym jeżeli przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał odwołanie A. P. i decyzją z dnia [...] marca 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W tej sytuacji uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.