I SAB/Wa 79/10

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie skarżącej z kosztów sądowych W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania (kwota 100 zł), A. P., w terminie otwartym do wykonania wezwania, wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu złożonego wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że ze względu na trudną sytuację osobistą wynikającą z pozostawania jako studentka bez pracy nie posiada środków finansowych niezbędnych do uiszczenia opłat sądowych. Wnioskodawczyni posiada lokal mieszkalny o powierzchni 36m² i utrzymuje się samodzielnie ze stypendium socjalnego w wysokości [...] zł. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z M. Ł., który otrzymuje również stypendium socjalne (kwota [...] zł). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Okoliczności przedstawione przez składającą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniają przyznanie wnioskodawczyni żądanej pomocy w formie przez nią określonej. W formularzu wnioskodawczyni nie zamieściła szczegółowych wyliczeń wydatków, jakie ją obciążają, niemniej jednak nie budzi wątpliwości to, że środki finansowe uzyskiwane przez składającą wniosek (powiększone o stypendium osoby wspólnie z nią zamieszkującej) są na relatywnie niskim poziomie, biorąc pod uwagę przeciętne koszty prowadzenia gospodarstwa domowego. Wobec powyższego trudno przyjąć, by zobowiązanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi (także poniesienia innych ewentualnych opłat) mogło nastąpić bez naruszenia zasady ponoszenia przez stronę w pierwszej kolejności wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem siebie i najbliższej rodziny. Przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, że strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy zadeklarowała, iż nie posiada przedmiotów wartościowych ani też innych źródeł, dzięki którym zgromadzić mogłaby środki potrzebne na prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym. Tak rozumiane względy nakazywały, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.