I SAB/Wa 79/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D.R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie doręczenia postanowienia postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, oddalił skargę T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie doręczenia postanowienia. W dniu 14 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W niniejszej sprawie, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu 10 kwietnia 2017 r. i wpłynęła do Sądu w dniu 14 kwietnia 2017 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia (2 listopada 2016 r.) zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia. Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności, na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. W niniejszej sprawie adwokat –D. R. została ustanowiona przed wydanym przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wyrokiem oddalającym skargę, a zatem w drugiej instancji prowadził sprawy ten sam adwokat. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącej pełnomocnik przeglądał akta sprawy oraz sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 50 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 120 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %). W konsekwencji adwokatowi D. R. należy się wynagrodzenie w wysokości 120 zł oraz kwota 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 zł. Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.