I SAB/Wa 804/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-12

Skład orzekający: Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy przedmiotem wezwania do usunięcia naruszeń prawa było nieterminowe załatwienie sprawy przez organ, a na rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 KPA nie służy zażalenie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie jest dopuszczalna, gdy przedmiotem wezwania do usunięcia naruszeń prawa było nieterminowe załatwienie sprawy przez organ, a na rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 KPA nie służy zażalenie. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszeń prawa z dnia 12 sierpnia 2015 r. Wezwanie to dotyczyło nierozpoznania wniosków skarżącej i żądania sprostowania "fałszerstw". Organ w odpowiedzi na skargę poinformował, że wniosek skarżącej został rozpatrzony. Sąd uznał, że wezwanie z dnia 12 sierpnia 2015 r. stanowiło zażalenie na nieterminowe załatwienie sprawy przez organ, a na rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 KPA nie służy zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszeń prawa postanawia: odrzucić skargę. T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "bezczynność i nienależyte wykroczenia poza granice prawnych obowiązków służbowych przez dyrekcję i pracowników ośrodka, tj. arogancję norm prawnych wobec wezwania do usunięcia naruszeń praw z dnia 12 sierpnia 2015 r. i niewydanie decyzji / postanowień (zaświadczeń), tj. stanowiska służbowego na piśmie...". Natomiast pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. wniosła "wezwanie do usunięcia naruszeń praw przez dyrekcję ośrodka", wskazując w podpunktach kilkanaście dat wniosków. Ponadto zażądała "sprostowania fałszerstw" we wskazanych pismach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie. Poinformował, że wniosek skarżącej został rozpatrzony postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. , nr [...] oraz pismem wyjaśniającym z dnia [...] września 2015 r., znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd stwierdził, że treść wniesionej do Sądu skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] - jednoznacznie wskazuje, że jej przedmiotem jest nierozpoznanie wniosku skarżącej z dnia 12 sierpnia 2015 r., w zakresie wzywającym do usunięcia naruszenia prawa, w rozpoznaniu wskazanych w nim wniosków, na co wskazuje treść skargi "... wobec wezwania do usunięcia naruszeń praw z 12 sierpnia 2015 r...". Natomiast treść skierowanego do organu wezwania z dnia 12 sierpnia 2015 r., jak uznał Sąd, stanowi zażalenie - wniesione w trybie art. 37 kpa. - na nieterminowe załatwienie sprawy przez organ. Zostało ono bowiem zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszeń praw przez dyrekcję ośrodka" i wymienia daty wniosków. Ponadto T. G. wniosła w nim o "sprostowanie fałszerstw", powołując w tym przypadku pismo Ośrodka Pomocy Społecznej, jednak z uwagi na fakt, że treść pisma nie jest w tym fragmencie jednoznaczna, Sąd uznał, iż wniosku tego nie dotyczy wniesione zażalenie. Został on bowiem niejako odrębnie złożony w jednym piśmie. Dlatego też Sąd podzielił w tym zakresie kwalifikację pisma z dnia 12 sierpnia 2015 r., której dokonał organ. Wskazać jednak należy, że na rozstrzygnięcie wydane na podstawie powołanego przepisu art. 37 kpa. nie służy zażalenie - zatem także, zgodnie z brzmieniem powołanego powyżej przepisu, na nierozpoznanie takiego wniosku nie przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego. Na marginesie niniejszych rozważań wymaga podkreślenia okoliczność, że organ w powołanym piśmie z dnia [...] września 2015 r., znajdującym się w aktach sprawy, udzielił stronie obszernych informacji odnośnie wniosków wskazanych w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r., co wynika z akt sprawy. Rozpoznał także wniosek dotyczący sprostowania pism urzędowych oraz postanowienia. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło