I SAB/Wa 81/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-25

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Lenart

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, która nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej lub postanowienia, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie podlega kontroli sądu administracyjnego, jeśli nie jest rozstrzygana w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4a PPSA, czyli nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej lub postanowienia. W takim przypadku formułowanie zarzutu bezczynności jest niedopuszczalne, a skarga powinna zostać odrzucona.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej dotyczącej podstaw prawnych działań organu oraz wskazania organu właściwego do złożenia skargi. Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, czego nie uczyniono. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. i M. H. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji postanawia: odrzucić skargę. J. H. i M. H. pismem z dnia 21 lutego 2010 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 września 2009 r., w którym wnieśli o udzielenie informacji na postawie jakich przepisów prawa organ miał prawo przeprowadzić wskazane we wniosku działania. Dodali, iż wnoszą o wskazanie do jakiego organu mogą wnieść skargę i o jakie czynności wnosić. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2010 r. skarżąca M. H. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanej skargi. Strona skarżąca odebrała ww. zarządzenie w dniu 12 kwietnia 2010 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru (k-10 akt sądowych). Następnie pismem z dnia 10 maja 2010 r. J. H. uzupełnił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1- 4a tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jak wynika z treści skargi z dnia 21 lutego 2010 r., jest to wniosek o udzielenie informacji, jakie czynności strony mogą podjąć w związku z działaniami organu administracji, które ich zdaniem były bezprawne. Organ udzielił stronom wyjaśnień pismem z dnia 25 lutego 2010 r. Tego typu sprawy nie podlegają kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, albowiem nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie może zatem oceniać prawidłowości prowadzenia ww. postępowania, gdyż nie podlega ono jego kognicji. Wobec czego formułowanie zarzutu bezczynności w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Sąd zauważa, że skarżąca M. H. nie wykonała wezwania sądu i w zakreślonym przez Sąd terminie do dnia 19 kwietnia 2010 r. nie podpisała skargi. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło