I SAB/Wa 81/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA - Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.F. na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z [...] marca 2021 r. (data wpływu do Sądu [...] kwietnia 2021 r.) J. F. (Skarżąca), reprezentowana przez adwokata K. N., wniosła skargę na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii (Minister) w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] września 2019 r. nr [...], odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z [...] września 1977 r. nr [...]. Do skargi załączono potwierdzone za zgodność z oryginałem ponaglenie z 30 listopada 2020 r. wniesione m.in. przez Skarżącą, a dotyczące odwołania z [...] października 2019 r. od decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2019 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej odrzucenie. W jego ocenie, skarga została złożona przedwcześnie, gdyż Skarżąca przed jej złożeniem nie wyczerpała środków zaskarżenia określonych w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.". Dodatkowo Minister wskazał, że wbrew twierdzeniu pełnomocnika Skarżącej - nie wniósł on do Ministra ponaglenia. Wskazane przez pełnomocnika Skarżącej pismo z [...] listopada 2020 r. nie dotyczyło bowiem ponaglenia w sprawie odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] września 2019 r. nr [...], lecz dotyczyło ono innego postępowania administracyjnego, a mianowicie postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z [. .] maja 2019 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 53 ust. 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 K.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca, przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania odwołania nie wyczerpała ww. trybu – tj. nie złożyła ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a. Nie można uznać bowiem, wbrew twierdzeniu Skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, że pismo z [...] listopada 2020 r. (załączone do skargi) skierowane do Ministra dotyczyło niezałatwienia w terminie odwołania z 20 września 2019 r. od decyzji Wojewody [...] z [...] września 2019 r. nr [...]. Słusznie Minister wskazał w odpowiedzi na skargę z [...] kwietnia 2021 r., a Sąd to stanowisko podziela, że dotyczyło ono innego postępowania administracyjnego, a mianowicie postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2019 r. nr [...] (odwołanie z 9 października 2019 r.). W takiej sytuacji wniesienie niniejszej skargi uznać należało za niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.