I SAB/Wa 825/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Anna Wesołowska Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku A. K. z dnia [...] czerwca 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], ozn. hip. [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz A. K. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. K. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta [...], która do organu wpłynęła 25 kwietnia 2016 r. W skardze wskazała, że bezczynność dotyczy wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie 14 dni od daty doręczenia mu odpisu wyroku, o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i podniósł, że konieczne jest sprawdzenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wynikające z art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że wniesienie skargi na bezczynność poprzedziło złożenie przez skarżącą do Wojewody [...] zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył termin do załatwienia sprawy, wynoszący dwa miesiące. Tym samym został spełniony wymóg skuteczności złożenia skargi na bezczynność organu. W rozpoznawanej sprawie wniosek o odszkodowanie ze nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] wpłynął do organu dnia 18 czerwca 2014 r. Do dnia orzekania w niniejszej sprawie organ jej nie rozpoznał wbrew obowiązkom wynikającym z art. 35 k.p.a. Zaistniały więc przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydent [...] i żądanie skargi zobowiązania organu do rozpoznania sprawy Sąd uznał za uzasadnione. Jednocześnie mając na uwadze czynności, jakie w tego rodzaju sprawach muszą być wykonane przez organ, w tym ewentualnie konieczność sporządzenia operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego, terminem realnym na przeprowadzenie tych czynności należy uznać termin trzech miesięcy i taki został zakreślony organowi na rozpoznanie sprawy w pkt 1 wyroku. Z akt sprawy wynika, że po wszczęciu postępowania wnioskiem z dnia [...] czerwca 2014 r. organ nie wykonał w sprawie żadnej czynności, mimo upływu prawie dwu i pół roku czasu do wyrokowania. Niewątpliwie więc bezczynność organu przez taki czas należy uznać za mającą miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnia to wymierzenie organowi dodatkowej sankcji jaką jest grzywna, której wysokość została określona przez Sąd na kwotę 1000 zł. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 149 § 1, § 1a i § 2 oraz art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.