I SAB/Wa 83/05

PostanowienieWSA w Warszawie2005-08-11

Skład orzekający: Monika Nowicka, Anna Łukaszewska-Macioch, Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli w toku postępowania sądowego wyda postanowienie o zawieszeniu postępowania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli w toku postępowania sądowego wyda postanowienie o zawieszeniu postępowania, nawet jeśli skarżący kwestionuje jego zasadność lub zakres. Wydanie takiego postanowienia usuwa stan bezczynności, a sąd administracyjny nie jest upoważniony do badania legalności postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie o stwierdzenie bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący R. W. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość. Prezydent Miasta W. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania. Skarżący podtrzymał skargę, kwestionując zasadność i zakres postanowienia o zawieszeniu.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Prezydenta Miasta W. na rzecz R. W. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość w. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Prezydenta m. W. na rzecz R. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SAB/Wa 83/05 UZASADNIENIE R. W. wniósł w dniu 9 kwietnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m. W. w sprawie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za część gruntu położonego przy ulicy [...], stanowiącego działkę nr [...] z obrębu [...], o powierzchni [...] m kw., wchodzącego w skład nieruchomości w. oznaczonej pierwotnie jako działka nr [...] "[...]" przy ul. [...] [...], pochodzącej z nieruchomości "[...]hip. Nr [...]". W dniu 9 maja 2005 r. Prezydent m.W. nadesłał do Sądu pismo wnosząc o oddalenie skargi z uwagi na fakt, że w dniu [...] kwietnia 2005 r. wydał – na zasadzie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - postanowienie nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za grunt o powierzchni [...] m. kw., położony w W. przy ulicy [...] [...], oznaczony dawniej jako działka nr [...] ([...]), pochodząca z nieruchomości "[...] hip. Nr [...]". Jak wynika z treści nadesłanego do Sądu odpisu w/w postanowienia zawieszenie postępowania nastąpiło do czasu zakończenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postępowania w sprawie oddania w wieczyste użytkowanie części w/w nieruchomości (dz. Nr [...] z obrębu [...]) i przedłożenia przez strony postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po jednej z następców prawnych byłego właściciela nieruchomości - N. K. W piśmie z dnia 10 maja 2005 r. do którego dołączono odpis zażalenia na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2005 r. skarżący podtrzymał swą skargę i podniósł, że wspomniane postanowienie o zawieszeniu postępowania dotyczy sprawy, która w istocie nie istnieje, gdyż postanowienie to dotyczy gruntu położonego przy ulicy [...] [....] o powierzchni [...] m kw., podczas gdy we wniosku z dnia 25 września 1995 r. wnosił on o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną przy ulicy [...] o powierzchni [...] m. kw. (dz. nr. [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie kwestią zasadniczą było ustalenie czy postanowienie Prezydenta m. W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. odnosiło się do postępowania, którego dotyczyła przedmiotowa skarga na bezczynność organu. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie oraz w znanej Sądowi z urzędu sprawie I SA 1048/03 o stanowienie prawa wieczystego użytkowania do gruntu położonego w W. przy ulicy [...] [...], o powierzchni [...] m kw., pochodzącego z dawnej nieruchomości hipotecznej "[...] hip. [...]" stanowiącego obecnie działki o numerach [...] i [...], wykazane w księdze wieczystej Kw [...] cz. prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W., w dniu 30 lipca 1985 r. L. W. działając w imieniu własnym oraz dzieci tj. R. W. i U. K. wystąpiła do Urzędu Dzielnicowego W. z pismem "o wypłatę odszkodowania za przejęte grunty rolne" położone w W. na terenie dawnej wsi [...], ujęte w tabeli likwidacyjnej nr [...] powołując się przy tym na przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99 ). Wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] sierpnia 1996 r. sygn. akt [...] stwierdzono, że nieruchomość położona w W. przy ulicy [...] [....], o powierzchni [...] m kw., objęta księgą wieczystą "[...] hip. Nr [...]" Nr rej. hip. [...] stanowiła w dniu 21 listopada 1945 r. tj. w dniu wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) własność R. W., który zmarł w 1959 r. Z kolei w 1995 r. R. W., U. K. i N. K. zmodyfikowali powyższy wniosek w ten sposób, że odnośnie części w/w gruntu tj. dawnej działki [...] (obecnie [...] i [...] ) o powierzchni [...] m kw. wystąpili o ustanowienie na niej prawa wieczystego użytkowania wraz ze zwrotem budynku, natomiast odnośnie dawnej działki nr [...] ( obecnie dz. o nr [...], [...], [...] i [...] ),o powierzchni [...] m kw. i działki nr [...] o powierzchni [...] m kw. – podtrzymali wniosek o przyznanie odszkodowania. Pismem z dnia 28 listopada 1995 r. Kierownik Wydziału Gospodarki Gruntami Gminy W. udzielił odpowiedzi stronom, że w związku z ich pismami dotyczącymi "nieruchomości położonej w rejonie ulic [...] i [...] uregulowanej jako "[...] hip. [...]" i Osada [...] zap. [...] tab. likw. Pod nr [...] (...)" z uwagi na jednorodny charakter roszczeń przysługujących byłym właścicielom do odszkodowania i zwrotu nieruchomości nie ma przeszkód, aby postępowanie w sprawie zwrotu budynku i oddania gruntu przyległego do niego prowadzić w jednym postępowaniu na wniosek złożony w sprawie o odszkodowanie. Z uwagi na powyższe w/w wniosek L. W. o odszkodowanie miał być rozpatrywany także jako wniosek złożony w trybie przepisu art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, ale tylko odnośnie budynku przy ulicy [...] wraz z przynależną jej działką siedliskową. Jak zatem z powyższego wynika organy prowadziły postępowanie o ustanowienie prawa wieczystego użytkowania co dawnej działki nr [...] położonej przy ulicy [...] oraz postępowanie o odszkodowanie za tę działkę i za działki o nr [....] położonej przy ulicy [...] i [...] położoną przy ulicy [...]. Treść akt administracyjnych wskazuje przy tym, że określając przedmiotowy grunt używano różnych określeń w tym często traktowano go jako nieruchomość położoną przy ulicy [...] lub w granicach ulic: [...], [...] i [...] dodając, że pochodzi on z dawnej nieruchomości "[...] hip. Nr [...]". Jednego z takich określeń użyto właśnie w postanowieniu o zawieszeniu postępowania z dnia [...] kwietnia 2005 r. w którego sentencji wskazano, że odnosi się ono go gruntu o powierzchni [...] m kw. Liczba ta jest sumą powierzchni obu działek tj. nr [...] ([...] m kw.) i nr [...] ([...] m. kw.). Ponadto treść uzasadnienia tegoż postanowienia wyraźnie wskazuje, iż dotyczy ono postępowania o odszkodowanie także za działkę nr [...]. W związku z powyższy należało uznać, że postanowienie o zawieszeniu postępowania odnosi się także do postępowania objętego przedmiotową skargą. W sprawie zaś ze skargi na bezczynność organu Sąd nie jest upoważniony do badania legalności postanowienia o zawieszeniu postępowania, oceniając jedynie czy organ, którego dotyczy skarga pozostaje bezczynnym. W niniejszej sprawie choć w dacie wniesienia skargi bezczynność taka występowała, jednak w toku postępowania przed Sadem wydając wspomniane postanowienie z dnia [...] kwietnia 2005 r. Prezydent usunął stan bezczynności. Z tych powodów Sąd uznał, że wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie stało się zbędne i z tego powodu - na zasadzie przepisów art. 161§ 1 pkt 3 w związku z art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło