I SAB/Wa 84/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Z. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. G. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] polegającą na niewydaniu przez organ decyzji o potwierdzeniu prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawianą poza obecnymi granicami Polski przez P. Z. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] poinformował, że w dniu [...] lutego 2009 r., wydał decyzję nr [...], którą rozstrzygnął sprawę przedmiotowego wniosku. Wskazać również należy, że w nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 7 maja 2009 r. (k-15) skarżąca mając na uwadze rozpoznanie skargi przez Wojewodę [...] cofnęła skargę na bezczynność. Jednocześnie podtrzymała skargę w pozostałej części dotyczącej zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania, rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przeprowadzenia rozprawy również w przypadku nieobecności skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do tej części skargi w której strona domaga się zasądzenia kosztów postępowania i przeprowadzenia rozprawy również w przypadku jej nieobecności na rozprawie, Sąd pragnie zauważyć, że zgłoszone żądania mogłyby zostać uwzględnione, gdyby doszło do rozpoznania skargi na rozprawie. Skoro sprawa, z uwagi na wydanie decyzji przez organ i cofnięcie skargi przez skarżącą zostaje rozpoznana na posiedzeniu niejawnym poprzez wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania za skargi G. Z. na bezczynność Wojewody [...], ww. wnioski nie podlegały rozpoznaniu. Jednocześnie zauważyć należy, że powołana wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 211, 212 i 213 precyzyjnie wskazuje co można zaliczyć do kosztów sądowych. Skoro więc wyliczone przez G. Z. w piśmie z dnia 7 maja 2009 r. koszty strona poniosła w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowym nie podlegają one zwrotowi. Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sąd uznał go za bezprzedmiotowy.