I SAB/Wa 853/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w trybie uroszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 maja 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] oddala skargę P. S. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że do dnia jej złożenia Kolegium nie wydało żadnego postanowienia ani decyzji w sprawie. Wskazał ponadto, że pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwał Kolegium do zaprzestania naruszeń prawa. Jak wynika z akt administracyjnych Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wygaszenia, sprostowania błędów pisarskich, wyjaśnienia wątpliwości, co do treści decyzji o nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. P. S. pismem z dnia [...] listopada 2015 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na postanowienie z dnia [...] października 2015 r., nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia P. S., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...]. P. S. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...], natomiast w dniu [...] grudnia 2015 r. wniósł wskazaną na wstępie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, że sprawa została zakończona postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a polega na 1) zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązaniu organu do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdzeniu, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której miał on, w ocenie strony skarżącej, pozostawać w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania decyzji, czy postanowienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w sprawie rozpatrzenia jego zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Organ ten jednak zarówno w dacie wystosowania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jak również w dniu wniesienia do Sądu skargi na bezczynność, nie był w stanie zwłoki, bowiem w dniu [...] grudnia 2015 r. podjął merytoryczne rozstrzygnięcie wyrażone w formie postanowienia nr [...]. Z chwilą podjęcia tego postanowienia przestała istnieć prawna możliwość zobowiązania organu do wydania aktu, a w konsekwencji skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniesiona po tym dniu, nie mogła być uwzględniona. Niezależnie do powyższego, skarga P. S. nie mogła być uwzględniona także z przyczyn merytorycznych. Z zestawienia daty wpływu zażalenia skarżącego do Kolegium ([...] listopada 2015 r.) i daty jego rozpoznania przez Kolegium ([...] grudnia 2015 r.) wynika, że postępowanie prowadzone było w zgodzie z treścią art. 35 § 3 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23), który nakłada na organ obowiązek załatwienia sprawy w postępowaniu zażaleniowym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania zażalenia. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.