I SAB/Wa 86/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Joanna Skiba Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2010 r. sprawy ze skargi T. B. na bezczynność Dziekana Wydziału Nauk [..] Uniwersytetu [..] w W. w przedmiocie wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów 1. zobowiązuje Dziekana Wydziału [..] Uniwersytetu [...] w W. do wydania decyzji w sprawie skreślenia T. B. z listy studentów - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w W. na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność władz U. [..] w W. polegającą na niewydaniu zaświadczenia o skreśleniu z listy studentów. Skarżący wskazał, że ubiega się o wydanie zaświadczenia w celu odwołania się od decyzji o skreśleniu z listy studentów. W uzasadnieniu skargi podał, że w październiku 2007 r. dowiedział się o skreśleniu go z dniem [..] listopada 2006 r. z listy studentów U. [...] w W. Wskazał, że nie doręczono mu decyzji o skreśleniu z listy studentów ani też nie został zawiadomiony o tym fakcie. Skarżący wyjaśnił, że w styczniu 2009 r. zwrócił się o wydanie zaświadczenia, ale dopiero po interwencji Prorektora uczelni poinformowano go, że w Dziekanacie znajduje się zaświadczenie o skreśleniu go z listy studentów i jest ono opatrzone podpisem skarżącego. Skarżący wskazał, że dokumentu o skreśleniu z listy studentów nie odebrał i nie składał podpisu na egzemplarzu znajdującym się w Dziekanacie. Rektor Uniwersytetu [...] w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma wskazano, że skarżący został skreślony z listy studentów U. [...] w W. decyzją podpisaną przez Prodziekana Wydziału [....] dnia [...] listopada 2006 r. Decyzję doręczono skarżącemu bezpośrednio w Dziekanacie. Organ wskazał, że w aktach sprawy brak jest pisma ze stycznia 2009 r., którym skarżący zwracałby się o wydanie zaświadczenia. W aktach jest natomiast pismo z dnia [.,] lutego 2009 r., w którym skarżący zwracał się o wydanie pisemnej decyzji w sprawie skreślenia go z listy studentów. W ocenie organu, odrzucenie skargi jest zasadne z tego względu, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. nie wezwał na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, organ wskazał, że organ nie pozostaje w bezczynności, skoro skarżący nie występował o wydanie zaświadczenia. Przedmiotem wniosku skarżącego było wydanie mu decyzji o skreśleniu z listy studentów, która – według Uczeni - została mu już doręczona. Na rozprawie w dniu 17 września 2010 r. skarżący doprecyzował żądanie skargi, w ten sposób, że bezczynność skarżonego organu dotyczy niedoręczenia mu decyzji o skreśleniu z listy studentów. Potwierdził też, że o skreśleniu z list studentów powziął ustną informację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. skarga jest uzasadniona. W pierwszej kolejności odnosząc się do wniosku o odrzucenie skargi wskazać należy, że skarżący pismem z dnia [...] lutego 2009 r. zwrócił się do Dziekana Wydziału [..] U [...] w W. (k-47) o wydanie pisemnej decyzji o skreśleniu z listy studentów. Pismo to zatem należy traktować jako zażalenie w sprawie niewydania żądanej decyzji. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. A zatem tryb przewidziany w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został wyczerpany. Oznacza to, że wniosek o odrzucenie skargi jest niezasadny. Kolejno wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się kopia decyzji Prodziekana Wydziału [...] U. [....] w W. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w sprawie skreślenia T. B. z listy studentów studiów stacjonarnych Wydziału [..] U. [...] w W. z powodu niezaliczenia roku akademickiego [..] zgodnie z § 35 p. 1 Regulaminu Studiów Uniwersytetu [...] w W. z dnia 21 czerwca 2001 r. Decyzja ta zawiera pouczenie o prawie odwołania do Rektora Uczelni. W aktach sprawy brak jednak dowodu doręczenia T. B. powyższej decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy za dowód doręczenia nie może być bowiem uznany podpis znajdujący się na odwrocie kopii decyzji, chociażby z tego powodu, że nie wskazuje on daty doręczenia decyzji. Ponadto faktu doręczenia decyzji nie potwierdza skarżący, a organ nie dysponuje żadnym wiarygodnym dowodem, który pozwoliłby ustalić datę doręczenia decyzji skarżącemu. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. A zatem do spraw dotyczących skreślenia studentów z listy studentów uczelni stosuje się przepisy dotyczące doręczania decyzji (rozdział 8 działu I i rozdział 7 działu II k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie. Od reguły doręczenia decyzji ustanowionej w art. 109 § 1 k.p.a. nie można w drodze wykładni celowościowej wprowadzać wyjątków, a to z tego względu, że decyzja administracyjna jest przede wszystkim czynnością materialnoprawną, która rodzi skutki prawne kształtujące uprawnienia i obowiązki jednostki. Zakomunikowanie jednostce w trybie prawnym oświadczenia woli organu administracji publicznej jest warunkiem bytu prawnego decyzji administracyjnej jako kwalifikowanego aktu administracyjnego. Z art. 109 § 1 w związku z art. 110 k.p.a. nie można zatem przyjąć, że wydanie decyzji jest wprowadzeniem decyzji administracyjnej do obrotu prawnego. Nie zostaje bowiem oświadczenie woli organu administracji publicznej uzewnętrznione przez jego zakomunikowanie jednostce, co pozbawia bytu prawnego w zakresie możliwości wywołania skutku prawnego. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy uznać należy, że decyzja w sprawie skreślenie skarżącego z listy studentów nie została mu skutecznie doręczona. W rezultacie oznacza to, że nie weszła ona do obrotu prawnego. Zauważyć należy, że brak jednoznaczności co do tego, czy skarżący po 2006 r. nadal zachował status studenta znajduje wyraz w pismach znajdujących się w aktach sprawy (k-29 i 30) oraz w pismach, z których wynika, że skarżący brał udział w zajęciach na Uczelni w latach 2007 i 2008 r. i był dopuszczany do egzaminów. Podkreślić należy, że czynność doręczenia pisma (w tym także decyzji administracyjnej) została uregulowana w rozdziale 8 pt. "Doręczenia" Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 39-49 k.p.a.). Normy te z uwagi na ich ogólny cel stanowią w istocie gwarancje przestrzegania przez organ administracji publicznej zasady demokratycznego państwa prawnego. Regulacje te mają chronić obywatela przed nadużyciami ze strony administracji. Zatem nie mogą być interpretowane niejako "na szkodę" obywatela, w sytuacji gdy ten podejmuje wszelkie starania mające zapewnić mu prawo do wniesienia skutecznego odwołania od wydanej decyzji. Wskazać także należy, że zgodnie z art. 190 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym studenta z listy studentów skreśla kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej. Od decyzji o skreśleniu z listy studentów przysługuje odwołanie do rektora. Decyzja rektora jest ostateczna. Zgodnie zaś z art. 66 ust. 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym rektor kieruje działalnością uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że organem, któremu można zarzucić bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie skreślenia z listy studentów jest kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej. Powyższe oznacza, w ocenie Sądu, że w bezczynności polegającej na niewydaniu decyzji w sprawie skreślenia T. B. z listy studentów pozostaje Dziekan Wydziału [....] U. [...] w W. Wskazać należy ponadto, że terminy do wniesienia skargi do sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Ponadto bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Analiza akt sprawy wskazuje, że do tego dnia (17 września 2010 r.) sprawa z wniosku T. B. nie została zakończona przez doręczenie decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał skargę na bezczynność Dziekana Wydziału [....] U. [...] w W. za uzasadnioną i z mocy przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.