I SAB/Wa 86/21

PostanowienieWSA w Warszawie2021-07-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna po wydaniu przez ten organ ostatecznej decyzji w sprawie będącej przedmiotem wniosku?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego poprzez wydanie ostatecznej decyzji. Wniesienie skargi na bezczynność po wydaniu decyzzy stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi, zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta w rozpatrzeniu wniosku o przyznanie zasiłku celowego i okresowego. Następnie Prezydent wydał decyzje odmawiające przyznania tych zasiłków. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prezydenta [...] w rozpatrzeniu wniosku o przyznanie zasiłku celowego i okresowego postanawia odrzucić skargę Pismem z 25 marca 2021 r. A. B. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] (dalej jako organ) w rozpatrzeniu wniosku z [...] stycznia 2021 r. o przyznanie zasiłku celowego i zasiłku okresowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że decyzjami z [...] marca 2021 r. nr [...] i [...] Prezydent [...] odmówił skarżącej przyznania zasiłku okresowego oraz zasiłku celowego. W uchwale składu siedmiu sędziów z 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania poprzez wydanie ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Podkreślił także, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, natomiast tylko celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w celu odszkodowawczym, a zatem za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 269 § 1 ppsa sądy administracyjne są związane uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło