I SAB/Wa 88/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.B. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić z urzędu na rzecz I.B. cały uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych, 3.oddalić wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z dnia 16 kwietnia 2008 r. I. B. reprezentowana przez radcę prawnego R. K., działającego z substytucji umocowanego w sprawie radcy prawnego M. Z., cofnęła swoją skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 1999 r. nr [...] wskazując, iż decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Minister Infrastruktury podjął merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie ww. wniosku, które to rozstrzygnięcie stanowi uwzględnienie w całości skargi na bezczynność w rozumieniu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie skarżąca wniosła u zasądzenie od Ministra Infrastruktury na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych – na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 200 powołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 200 § 1 tej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 201 § 1 ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy, a więc w sytuacji gdy do dnia rozpoczęcia rozprawy organ w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Sąd nie mógł natomiast uwzględnić wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż w sprawie nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 201 § 1 powołanej ustawy. Zwarzyć należy, iż przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 ustawy), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej skargę (art. 161 § 1 pkt 3 ustawy), choć niewątpliwie wydanie tej decyzji zadecydowało o cofnięciu przez stronę wniesionej skargi. Sąd nie podziela poglądu wyrażonego w przytoczonym przez skarżącą uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1066/2007 (Lex Polonica nr 1785699), iż "art. 201 § 1 ustawy, znajduje zastosowanie nie tylko wtedy, gdy przyczyną umorzenia postępowania jest wyłącznie uwzględnienie przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3, ale także wówczas, gdy oprócz tej przyczyny istnieją także inne jeszcze powody będące podstawą do umorzenia postępowania (np. skuteczne cofnięcie skargi)." W ocenie sądu umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi stanowić może jedynie podstawę do zwrotu stronie z urzędu całego lub połowy wpisu – w zależności od momentu cofnięcia skargi - w oparciu o art. 232 § 1 powołanej ustawy, W rozpoznawanej sprawie zwrot obejmuje cały uiszczony wpis, gdyż cofnięcie skargi nastąpiło, przed wysłaniem jej odpisu organowi, którego bezczynność zaskarżono. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 2 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.