I SAB/Wa 88/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. W. i P. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku B. W. i P. W. dotyczącego odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" działka nr [...], w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz skarżących kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze z dnia [...] stycznia 2011 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. W. i P. W. zarzucili Prezydentowi W. bezczynność w sprawie o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. nr 102 poz. 651 z późn. zm.) za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej hip. [...] , [...],[...]. W skardze podnieśli, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od ponad trzech lat i jak dotychczas, mimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., nr [...] terminu załatwienia sprawy na dzień 31 stycznia 2010 r., nie zostało zakończone. Ponadto wskazali, że wyczerpali tryb postępowania przewidziany przepisami art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego składając w dniu 20 kwietnia 2009 r. zażalenie do organu wyższego stopnia -Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że pismem z dnia 17 lutego 2011 r. strony zostały poinformowane o terminie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie do dnia 31 maja 2011 r. Organ wskazał ponadto, że w toku postępowania zebrano dokumenty mające na celu określenie czy przedmiotowa nieruchomość spełnia warunki określone w art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 1997 nr 115 poz. 741) oraz że do rozpoznania sprawy niezbędne jest wykonanie operatu szacunkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku skarżących w określonym terminie. Zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku. Nie zażądał jednocześnie przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik B. W. i P. W. – M. K. złożył w dniu [...] lipca 2007 r. wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] ozn. hip. "[...]". Pismem z dnia 21 maja 2009 r. Prezydent W. poinformował pełnomocnika wnioskodawców o konieczności zgromadzenia dokumentów dotyczących przejęcia przedmiotowej nieruchomości pod inwestycje oraz o przewidywanym terminie zakończenia postępowania do dnia 30 września 2009 r. W związku ze złożonym zażaleniem Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., nr [...] (uznając zażalenie za uzasadnione) wyznaczył dodatkowy termin do załatwienia sprawy do dnia 31 stycznia 2010 r. Jak wynika z akt sprawy mimo upływu terminu zakreślonego powyższym postanowieniem, Prezydent W. dotychczas nie zakończył postępowania w niniejszej sprawie. Wskazać w tym miejscu należy, że jak wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a., jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Jednocześnie wymaga podkreślenia fakt, że wyznaczając termin załatwienia sprawy, Prezydent W. w sposób niedopuszczalny określił go z przekroczeniem maksymalnego - wskazanego w art. 35 § 3 k.p.a. - terminu w jakim, powinien zakończyć postępowanie. Wniosek o ustalenie odszkodowania został bowiem złożony w 2007 roku, organ natomiast termin wyznaczył załatwienia sprawy na dzień 30 marca 2009 r. – a więc dwa lata po złożeniu wniosku. Przy tym wskazać należy, iż do dnia wydania wyroku w sprawie bezczynności organu, pomimo upływu ponad trzech lat od złożenia wniosku o odszkodowanie, Prezydent W. nie rozpoznał przedmiotowego wniosku, a sprawa nie została zakończona. Przy tym nie ma uzasadnionych podstaw, by można było uznać, że wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji uniemożliwiająca terminowe załatwienie sprawy, o której mowa w przepisie w art. 35 § 5 k.p.a. Co prawda jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę - i co nie podlega wątpliwości – do rozpoznania sprawy konieczne jest sporządzenie operatu szacunkowego, zdaniem Sądu jednak okres czasu jaki upłynął od wpływu wniosku o odszkodowanie do dnia wydania niniejszego wyroku był okresem wystarczającym na jego sporządzenie. Z uwagi na fakt, że przedmiotowe postępowanie nie zostało zakończone w terminie, Sąd uznał skargę na bezczynność Prezydenta W. za uzasadnioną i z mocy przepisu art. 149 w związku z art. 120 ppsa - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.