I SAB/Wa 88/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na przewlekłe prowadzenie postępowania Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP postanawia: odrzucić skargę. A.K., pismem z dnia [...] lutego 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP, tj. we wsi [...] pow. [...], woj. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wobec nie wyczerpania przez skarżącą środków zaskarżenia poprzez niezłożenie zażalenia przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu, w trybie przepisu art. 37 kpa. Zarządzeniem z dnia 26 marca 2012 r. wezwano skarżącą o wskazanie czy wyczerpała tryb zażaleniowy do organu wyższego stopnia na niezałatwienie przez Wojewodę [...] przedmiotowej sprawy oraz o ewentualne nadesłanie odpisu zażalenia złożonego przed wniesieniem skargi do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca podniosła, że ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia do Ministra Skarbu Państwa w sprawie będącej przedmiotem skargi i wobec czego mogła wnieść bezpośrednio skargę do Sądu, po uprzednim wezwaniu na piśmie Wojewody [...] do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca dwukrotnie składała wniosek o wydanie decyzji do Wojewody [...]dowód czego załączyła powyższe wnioski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 6, poz. 18) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [..] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP, nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wystąpiła z zażaleniem do organu wyższego stopnia. Przy czym zaznaczyć należy, że za zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie nie mogą zostać uznane przedstawione przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 marca 2012 r. pisma "wnioski" z dnia 29 stycznia 2012 r. oraz z dnia 17 lutego 2012 r., w których skarżąca powołując się na art. 35 § 1, 2 i 3 oraz art. 36 § 1 i 2 kpa zwróciła się do organu o wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie, a które to pisma skierowane zostały do Wojewody [...], nie zaś do organu wyższego stopnia nad Wojewodą [...]. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji