I SAB/Wa 9/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M.D.-S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomości zajęte pod drogi 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej do rozpatrzenia wniosku M.D.-S. z dnia 31 grudnia 2003 roku w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi w terminie 1 (jednego) miesiąca od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku i akt sprawy; 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej na rzecz M.D.-S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M.D.–S. pismem z dnia 19 listopada 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomości zajęte pod drogi. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że pomimo zgromadzenia wszystkich akt sprawy (w tym wyceny nieruchomości zajętych pod drogi) i wydania przez Wojewodę Mazowieckiego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...], w którym potwierdzony został termin ostatecznego załatwienia sprawy - do końca października 2007 r., decyzja w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania nadal nie została wydana. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że w dniu 31 grudnia 2003 r. M.D.–S. wystąpiła z wnioskiem o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod drogi – ulicę [...] i ulicę [...] w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Ostatecznymi decyzjami z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] i nr [...] Wojewoda Mazowiecki stwierdził nabycie przez Gminę W. – [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności przedmiotowych nieruchomości, stanowiących działki ewidencyjne nr [...], nr [...] i nr [...], z obrębu [...]. Prezydent W. zaznaczył, że pismem z dnia 25 kwietnia 2007 r. poinformowano skarżącą, że nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa z uwagi na konieczność zgromadzenia całości akt sprawy, zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, tj. uzupełnienie akt o operat szacunkowy oraz wskazano nowy termin załatwienia sprawy do końca października 2007 r. Organ wskazał, że Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z [...] sierpnia 2007 r., nr [...] uznał za nieuzasadnione zażalenie M.D.– S. na bezczynność Prezydenta W. podnosząc, że organ pierwszej instancji wykorzystał w toku postępowania środek prawny określony w art. 36 kpa, zwalniający go od załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa. Podkreślono, że pismem z dnia 25 kwietnia 2007 r. poinformowano stronę o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy i wskazano nowy termin jej załatwienia. Prezydent W. zaznaczył, że kolejnym pismem z dnia 22 października 2007 r. ponownie poinformowano skarżącą, iż nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa z uwagi na konieczność zgromadzenia całości akt sprawy – zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa oraz wskazano nowy termin załatwienia sprawy do końca I kwartału 2008 r. Jednocześnie powiadomiono stronę, że do Urzędu wpłynęło około 6000 spraw z zakresu ustalania i wypłaty odszkodowania z tytułu zajęcia części gruntów pod drogi publiczne, a sprawy załatwiane są według kolejności zebranego w sprawie materiału dowodowego. W tej sytuacji Prezydent W. stwierdził, że skarga M.D.–S. jest całkowicie bezzasadna i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Przede wszystkim wskazać należy, że z analizy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy – wbrew podnoszonym przez organ twierdzeniom – wynika, iż w sprawie zgromadzony został materiał dowodowy umożliwiający Prezydentowi W. rozpatrzenie wniosku M.D. – S. z dnia 31 grudnia 2003 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi publiczne - ul. [...] i ul. [...] w W.. Zaznaczyć trzeba, że informując stronę o niemożności załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa (pisma z dnia 25 kwietnia 2007 r. i z dnia 22 października 2007 r.), jako przyczynę zwłoki podawano konieczność zgromadzenia całości akt sprawy, zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, tj. uzupełnienie akt o operat szacunkowy. Nie podejmowano przy tym działań mających na celu uzyskanie przedmiotowego operatu szacunkowego (nie zlecono jego wykonania). Organ ograniczał się w zasadzie do informowania strony, że brak operatu uniemożliwia załatwienie sprawy w terminie. Z akt administracyjnych sprawy wynika tymczasem, że przy piśmie z dnia 8 maja 2007 r. skarżąca przedstawiła kopię stosownego operatu szacunkowego sporządzonego w dniu 25 marca 2006 r. przez rzeczoznawcę w zakresie szacowania nieruchomości dr inż. E.B., określającego wartość rynkową nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów w obrębie ewidencyjnym [...] jako działki nr [...], nr [...] i nr [...], KW nr [...], zajętych pod drogi publiczne, tj. ul. [...] i ul. [...]. Skarżąca poinformowała jednocześnie, że jest w posiadaniu oryginału przedmiotowego operatu, który w każdej chwili może zostać udostępniony. W tej sytuacji - w ocenie Sądu – nic nie stoi na przeszkodzie w załatwieniu sprawy i wydaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku M.D. – S. z dnia 31 grudnia 2003 r. o ustalenie odszkodowania za przedmiotowe nieruchomości zajęte pod drogi publiczne. Podkreślić trzeba, że zwłoki w wydaniu decyzji w żaden sposób nie usprawiedliwiają podnoszone przez Prezydenta W. w odpowiedzi na skargę okoliczności, że do Urzędu m. W. wpłynęło około 6000 spraw z zakresu ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne i są one załatwiane według kolejności zebranego materiału dowodowego. Jak wskazano w przedmiotowej sprawie zgromadzony został materiał dowodowy umożliwiający jej załatwienie, a wniosek o ustalenie odszkodowania wpłynął do organu ponad 4 lata temu - w dniu 31 grudnia 2003 r. Zaznaczyć ponadto należy, że pomimo zawiadomienia strony o rozpatrzeniu wniosku o przyznanie odszkodowania do końca I kwartału 2008 r. (pismo z dnia 22 października 2007 r.) Prezydent W. do dnia rozprawy nie poinformował Sądu, aby sprawa została załatwiona. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 1 kwietnia 2008 r. skarżąca M.D. – S. oświadczyła zaś, że do dnia rozprawy nie otrzymała decyzji dotyczącej jej wniosku z 2003 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Prezydenta W. jest uzasadniona. Zgodnie zaś z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.