I SAB/Wa 9/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-03
Skład orzekający: Jolanta Dargas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji jest zasadna, jeśli organ wydał postanowienie zawieszające postępowanie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowa i podlega umorzeniu, jeżeli organ administracji publicznej przed rozpoznaniem skargi wydał akt lub podjął czynność zmierzającą do załatwienia sprawy, nawet jeśli nastąpiło to z opóźnieniem. Wydanie postanowienia zawieszającego postępowanie wyłącza bezczynność organu w rozumieniu prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
G. N. złożyła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury dotyczącą rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowych z lat 1960-1962 dotyczących nieruchomości położonej w G. Skarga dotyczyła braku rozpatrzenia tego wniosku przez Ministra. Organ wydał jednak postanowienie zawieszające postępowanie do czasu ustanowienia kuratora dla nieobecnej strony.Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowe oraz zasądził od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej G. N. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu 6 grudnia 2010 r. G. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lipca 1961 r. nr [...] oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] grudnia 1960 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Państwa części nieruchomości położonej w G., oznaczonej jako część parceli nr [...] o powierzchni [...] m², wpisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w G. kw nr [...], oraz orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] października 1961 r. nr [...] o ustaleniu odszkodowania na rzecz spadkobierców J. T. za nieruchomość wywłaszczoną w/w orzeczeniem z dnia [...] grudnia 1960 r., a także postanowienia Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 1962 r. nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność odwołania A. C. od orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] października 1961 r. nr [...].
Ustosunkowując się do przedmiotowej skargi organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu [...] stycznia 2011 r. wydał postanowienie nr [...] zawieszające postępowanie, wszczęte opisanym wnioskiem, do czasu uzyskania przez organ prawomocnego postanowienia sądu o ustanowieniu kuratora dla F. N. – nieobecnej strony postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia
w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa,
Sygn. akt I SAB/Wa 9/11
jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87).
Stosownie do art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Infrastruktury wydał w dniu [...] stycznia 2011 r. postanowienie nr [...] zawieszające postępowanie wszczęte przedmiotowym wnioskiem do czasu uzyskania przez organ prawomocnego postanowienia sądu o ustanowieniu kuratora dla F. N. – nieobecnej strony postępowania. Ta okoliczność powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia
Sygn. akt I SAB/Wa 9/11
2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło