I SAB/Wa 90/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. A.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na jej syna J.J. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność, złożyła w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "k.p.a.", do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza Miasta i Gminy [...], jeżeli tak, wezwano do złożenia w ww. terminie odpisu ww. zażalenia wraz z dowodem jego nadania do organu. W odpowiedzi skarżąca wskazała, że w piśmie od Burmistrza Miasta i Gminy [...] została poinformowana o przysługującym jej prawie złożenia skargi na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z czego skorzystała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca A.J. skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na niezałatwienie przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] sprawy w terminie. Jednocześnie pomimo wezwania Sądu, skarżąca nie przedstawiła dowodu skierowania tego środka prawnego. W konsekwencji niewyczerpanie przez skarżącą środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.