I SAB/Wa 91/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 1 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej L. z dnia [...] kwietnia 1952 r., nr [...] o wywłaszczeniu m. in. nieruchomości położonej w L. oznaczonej jako działka nr [...] stanowiącej własność F. T. oraz działka nr [...] stanowiącej własność E. T. i F. T., uregulowanych w księdze wieczystej "[...]", rep. hip. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania sądowego, wobec wydania przez niego w dniu [...] marca 2010 r. decyzji nr [...] rozstrzygającej sprawę przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak wskazano powyżej skarga W. K. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 1 kwietnia 2010 r., natomiast jak wynika z nadesłanych przez organ akt administracyjnych, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] stwierdził, że orzeczenie Prezydium Rady Narodowej L. z dnia [...] kwietnia 1952 r., nr [...], w części dotyczącej działek nr [...] i [...], zostało wydane z naruszeniem prawa. Oznacza to, że w momencie rozpoznania przez Sąd w/w skargi organ nie pozostawał już w bezczynności, gdyż rozpoznał przedmiotowy wniosek W. K. W tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.