I SAB/Wa 914/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie orzeczenia z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] oddala skargę. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 18 maja 2016 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wniosku o sprostowanie błędów pisarskich orzeczenia Kolegium nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. złożył przedmiotowy wniosek. Mimo to Kolegium nie wydało żadnego orzeczenia. Pismem z dnia 16 maja 2016 r. wezwał Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W sprawie jest bezsporne, że do dnia wyrokowania organ nie rozpoznał wniosku P. S. o sprostowanie błędów pisarskich orzeczenia Kolegium nr [...]. Jednakże nie w każdej sytuacji niedotrzymania przez organ terminów określonych w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), skarga na bezczynność organu zasługuje na uwzględnienie przez Sąd. Niedotrzymanie terminów załatwienia sprawy przez organ można uznać za usprawiedliwione, zwłaszcza w przypadku, gdy jest to następstwem działań strony nakierowanych nie na realne załatwienie jej sprawy, lecz na utrudnienie prawidłowego funkcjonowania organu. Taki właśnie charakter, w zdecydowanej większości, mają działania Skarżącego. Kieruje on bowiem do SKO setki podań, których przedmiotem w 90% przypadków nie jest żądanie rozpoznania sprawy, lecz mnożenie bytów, które tylko pozornie mają charakter sprawy administracyjnej, a co Sądowi wiadome jest z urzędu. Zdaniem Sądu takie działanie Skarżącego nie zasługuje na ochronę prawną, ponieważ nie jest nakierowane na obronę jego interesu prawnego, a zatem stanowi nadużycie przysługującego mu prawa do terminowego załatwienia jego sprawy. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji.