I SAB/Wa 92/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na przewlekłość Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 stycznia 2013 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] reprezentowana przez pełnomocnika r.pr. B.D., wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., z obrębu [...] ozn. nr działek [...]. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił pokrótce stan faktyczny sprawy i wskazał, że jego zdaniem skarga jest bezzasadna. Wyjaśnił poza tym, że ze względu na skomplikowany stan prawny nieruchomości oraz brak porozumienia między współwłaścicielami a PS [...] odnośnie wysokości odszkodowania i sposobu jego przyznania konieczne są dodatkowe wyjaśnienia i ustalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu na podstawie art. 37 § 1 kpa. W niniejszej sprawie organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem W. jest Wojewoda [...] i to do niego należało wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Przy czym wyjaśnienia wymaga, że załączonego do skargi pisma strony z dnia 2 lipca 2012 r. zatytułowanego "skarga" adresowanego do Wojewody [...], nie można uznać za zażalenie wniesione w trybie ww przepisu art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.