I SAB/Wa 92/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę. D. M. pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] października 2017 r. opisujące sytuację życiową skarżącego, oraz występujące w jego ocenie nieprawidłowości związane z funkcjonowaniem różnych organów oraz sądów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że przedmiotowe pismo z dnia [...] października 2017 r. dotyczyło spraw wykraczających poza właściwość Ministra Finansów i przekazano je zgodnie zwłaściwością do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Ponadto wskazano, iż o dokonanej czynności skarżący został poinformowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. orzekanie w sprawach na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono sposób wykonywania obowiązków służbowych przez organ – Ministra Finansów dotyczących udzielania odpowiedzi na pismo skarżącego dotyczące nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem różnych organów oraz sądów. Tego rodzaju skargę kwalifikować zatem należy, jako tzw. skargę obywatelską, o której mowa w art. 227 i następnych ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wnosi się ją zaś do właściwych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., a nie sądów administracyjnych, których kognicja nie obejmuje orzekania zarówno w sprawach tych skarg jak i sposobu ich rozpoznania. To zaś oznacza, że skarga D. M. wniesiona do tut. Sądu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.