I SAB/Wa 93/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. K. R. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustanowienie prawa własności czasowej nieruchomości położonej W. przy ul. [...] (obecnie [...]), ozn. hip. "[...]" rej. Hip. [...]. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarżąca nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych przepisem art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał ponadto, że w dniu 22 lutego 2011 r. wydał rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu na podstawie art. 37 § 1 kpa. W niniejszej sprawie organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem W. jest Wojewoda [...] i to do niego należało wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.