I SAB/Wa 94/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na przewlekłe prowadzenie postępowania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. M.M., pismem z dnia [...] lutego 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministrestwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] grudnia 1957 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1957 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip.[...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że przed wniesieniem skargi skarżący nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wymaganego na podstawie art. 37 § 1 kpa. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2012 r. wezwano skarżącego o nadesłanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi informacji, czy skierował przed wniesieniem skargi do Sądu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, w trybie art. 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przesłał wniosek z dnia [...] kwietnia 2012 r., którego adresatem jest Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Skarżący wnioskiem tym wniósł o usunięcie naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji w sprawie, w terminie 3 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 6, poz. 18) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1957 r. nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym zaznaczyć należy, że przedstawione przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie z dnia 2 kwietnia 2012 r. pismo "wniosek" z dnia 19 kwietnia 2012 r., skierowane do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, nie świadczy o spełnieniu wymogu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 37 § 1 kpa. Przedmiotowe pismo zostało sporządzone przez skarżącego po dacie złożenia skargi, a nie ulega wątpliwości, że stosowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno zostać złożone przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji