I SAB/Wa 95/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 czerwca 2007 r. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej Naczelnika Dzielnicy W. [...] z dnia [...] grudnia 1977 r. nr [...]. Wezwaniem z dnia 19 października 2007 r. sygn. akt I SAB/Wa 95/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał stronę skarżącą do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni czy w związku z bezczynnością Wojewody Mazowieckiego w sprawie objętej skargą z dnia 12 czerwca 2007 r., wnosiła ona w trybie art. 37 k.p.a. administracyjnego zażalenie do Ministra Budownictwa. Wezwanie to, skutecznie doręczone skarżącej w dniu 25 października 2007 r., pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga M. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (Ministra Budownictwa). Również w treści skargi M. S. nie wskazała by takie zażalenie wnosiła. Wniesienie zaś skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.