I SAB/Wa 96/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego T.S. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T.S., reprezentowanego przez adw. H.K., na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wystąpił do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie – w części dotyczącej punktu 2 – sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] grudnia 1972 r., nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], ozn. jako parcela nr [...] i in. i odmawiającą stwierdzenia nieważności w części dotyczącej przyznania odszkodowania za w/w nieruchomość. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2010 r. został rozpoznany decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Infrastruktury wydał w dniu [...] lutego 2011 r. decyzję nr [...] uchylającą własną decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] i umarzającą postępowanie przed organem I instancji. Ta okoliczność powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.