I SAB/Wa 97/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.L., M.K., M.K., A.K., K.K., Z.G., M.M. i J.M. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę H.L., M.K., Z.G., M.M. i J.M.; 2. umorzyć postępowanie sądowe ze skargi M.K., A.K. i K.K. W dniu [...] marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga H.L., M.K., M.K., A.K., K.K., Z.G., M.M. i J.M., reprezentowanych przez adw. A.S., na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku Prezydenta W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że pomimo wznowienia postępowania, zebrania materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji oraz upływu wyznaczonego w trybie art. 36 § 2 Kpa terminu, sprawa nie została rozstrzygnięta. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wniosek Prezydenta W. został rozpoznany decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. W związku z brakami formalnymi skargi z dnia [...] stycznia 2011 r. adw. A.S. został wezwany do ich usunięcia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących H.L., M.K., Z.G., M.M. i J.M. przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wezwanie Sądu zostało prawidłowo doręczone w dniu 15 marca 2011 r. Termin przesłania stosownego pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania w/w osób upłynął zatem w dniu 22 marca 2011 r. Do dnia rozpoznania niniejszej skargi z dnia [...] stycznia 2011 r. do Sądu nie wpłynęło pełnomocnictwo upoważniające adw. A.S. do działania w imieniu skarżących H.L., M.K., Z.G., M.M. i J.M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu Sądu z dnia 9 marca 2011 r., Sąd postanowił odrzucić skargę H.L., M.K., Z.G., M.M. i J.M. z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 22 marca 2011 r., braków formalnych skargi poprzez przesłanie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego adw. A.S. do działania w imieniu w/w skarżących przed sądem administracyjnym. Stosownego pełnomocnictwa brak jest również w aktach administracyjnych sprawy. W związku ze skargą M.K., A.K. i K.K., reprezentowanych przez adw. A.S., na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Infrastruktury wydał w dniu [...] lutego 2011 r. decyzję nr [...] stwierdzającą, że decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r., nr [...] wydana została z naruszeniem prawa i jednocześnie odmawiającą uchylenia w/w rozstrzygnięcia z dnia [...] września 2005 r. z uwaga na fakt, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Ta okoliczność powoduje, że niniejsza skarga M.K., A.K. i K.K. na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, postanowił jak w punkcie II sentencji.