I SAB/Wa 97/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 26 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] zezwalającej Miastu [...] [...] na konserwację stolarki [...], wymianę drzwi [...] w lokalu w kamienicy przy [...] [...] w [...]. oraz umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na wykonanie prac remontowych w lokalu użytkowym na parterze przedmiotowego budynku. Zdaniem skarżącej Minister, wobec niewydania rozstrzygnięcia w sprawie do dnia wniesienia skargi, pozostaje w bezczynności. Organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że sprawa z odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] została zakończona decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydał w dniu [...] grudnia 2011 r. decyzję nr [...] którą uchylił w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wydanie decyzji powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.