I SAB/Wa 97/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji oddala skargę. P. S. pismem z [...] stycznia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z 14 grudnia 2014 r. o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w decyzji tego organu z [...] maja 2014 r. nr [...] wskazując, że organ naruszył treść art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a." Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] maja 2014 r. uchyliło decyzję Prezydenta [...] z [...] marca 2014 r., nr [...] o przyznaniu skarżącemu świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu biletu w miesiącu marcu 2014 r. w kwocie [...] zł jednorazowo i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. P. S. wnioskiem z [...] grudnia 2014 r. (data wpływu do organu 15 grudnia 2014 r.) wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w ww. decyzji z [...] maja 2014 r. poprzez wskazanie w składzie orzekającym w miejsce: "[...]" imienia "[...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] stycznia 2015 r., nr [...], działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w komparycji decyzji z [...] maja 2014 r. poprzez wpisanie w miejsce "[...]" - "[...]". Niniejsze postanowienie zostało doręczone P. S. w dniu 23 stycznia 2015 r. P. S. pismem z [...] stycznia 2015 r. (data wpływu do organu - 20 stycznia 2015 r.) wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu wniosku z [...] grudnia 2014 r., natomiast w dniu następnym, tj. [...] stycznia 2015 r. (data wpływu do organu - 22 stycznia 2015 r.) wniósł wskazaną na wstępie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprostowanie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że sprawa została zakończona postanowieniem z [...] stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której miał on, w ocenie strony skarżącej, pozostawać w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania decyzji, czy postanowienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w sprawie rozpatrzenia jego wniosku z [...] grudnia 2014 r. o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w decyzji z [...] maja 2014 r. Organ ten jednak zarówno w dacie wystosowania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jak również w dniu wniesienia do Sądu skargi na bezczynność, nie był w stanie zwłoki, bowiem w dniu [...] stycznia 2015 r. podjął merytoryczne rozstrzygnięcie, w pełni zgodne z wnioskiem skarżącego. Z chwilą podjęcia tego postanowienia przestała istnieć prawna możliwość zobowiązania organu do wydania aktu, a w konsekwencji skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniesiona po tym dniu, nie mogła być uwzględniona. Niezależnie do powyższego, skarga P. S. nie mogła być uwzględniona także z przyczyn merytorycznych. Z zestawienia daty wpływu wniosku skarżącego do Kolegium (15 grudnia 2014 r.) i daty jego rozpoznania przez Kolegium ([...] stycznia 2015 r.) wynika, że postępowanie prowadzone było w zgodzie z treścią art. 35 § 3 k.p.a., który nakłada na organ obowiązek załatwienia sprawy nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.