I SAB/Wa 98/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w związku z przewlekłym działaniem tegoż organu, który rozpatrzył jej odwołanie od decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] "dopiero po ponagleniu i po ponad roku od jego złożenia". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wskazał, że skargę na bezczynność wniesiono wraz ze skargą na jego decyzję z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]. Decyzją tą załatwiona została sprawa odwołania od decyzji Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] dotycząca nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] m. kw. z obrębu [...]. Z uwagi na powyższe wyjaśnienia organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącej z zapytaniem czy podtrzymuje skargę na bezczynność Wojewody [...] wniesioną do Sądu pismem z dnia 4 kwietnia 2008 r. W nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 5 sierpnia 2008 r. adresatka poinformowała, że "rezygnuje ze skargi na decyzję Wojewody nr [...] z dnia [...] marca 2008 r.". Zarządzeniem z dnia 10 września 2008 r. ponownie zwrócono się do M. B. o wyjaśnienie czy jej pismo z dnia 5 sierpnia 2008 r. należy rozumieć jako cofnięcie złożonej przez nią do Sądu skargi z dnia 4 kwietnia 2008 r. na bezczynność Wojewody [...]. W odpowiedzi z dnia 15 września 2008 r. M. B. oświadczyła, że cofa skargę do Sądu złożoną na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.