I SAB/Wa 98/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. , M.B., K.B., A.B., M. B., E. B., U. B., M. L., A. L., M. D. i M. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 18 stycznia 2011 r. J. B. działający w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M. B., K. B., A. B., M. B., E. B., U. B., M.L., A. L., M. D. i M. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] lutego 1953 r. Nr [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej o nieruchomości [...] położonej przy ul.[...]. W dniu 17 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo J. B. zawierające oświadczenie o cofnięciu ww. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Wobec cofnięcia skargi przez stronę skarżącą postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.